26-05-17

Vrijdag 26 mei 2017

Back Stabbers

The O’Jays

 

MES IN DE RUG  JukeJays.jpg

Het is vandaag veertig jaar geleden dat William Powell overleed. Met Eddie Levert, Walter Williams, Bobby Massey en Bill Isles was hij een van de stichtende leden van The O’Jays. De schoolvrienden traden aanvankelijk op als The Triumphs en The Mascots, maar veranderden in het begin van de sixties de groepsnaam als eerbetoon aan radiodiskjockey Eddie O’Jay uit Cleveland. Ze hadden wel wat kleine hitjes in de jaren zestig, maar braken pas door toen ze waren teruggebracht tot een trio, een contract kregen bij het platenlabel Philadelphia International en aan de slag gingen met het producers- en songrwitersteam van het Leon Huff en Kenny Gamble.

In 1972 scoorden ze wereldwijd met Back Stabbers, een track uit hun gelijknamig succesalbum, waar ook de Amerikaanse nummer 1 Love Train op stond. In Back Stabbers waarschuwen ze voor vrienden die ‘smile in your face’, maar heimelijk op je vrouw of vriendin loeren. Hetzelfde thema was een jaar eerder al aangesneden in Smiling Faces Sometimes, een soulnummer van Norman Whitfield en Barrett Strong dat oorspronkelijk werd opgenomen door The Temptations, maar een hit werd in de uitvoering van The Undisputed Truth. Op het einde van Back Stabbers citeren The O’Jays zelfs letterlijk enkele zinnen uit dat nummer.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

25-05-17

Donderdag 25 mei 2017

Lady D’Arbanville

Cat Stevens

 

WINTERLIPPEN

Ik schud er maar een paar uit mijn mouw: Suzanne van Leonard Cohen, My Sharona van The Knack en Irene van De Mens. Er zijn tal van songs over bestaande vrouwen waarbij hun echte voornamen werden gebruikt. Maar ik ken maar één voorbeeld waarin de familienaam voorkomt: Lady D’Arbanville van Cat Stevens.

JukeCat.jpgVoormalig actrice en fotomodel Patti D’Arbanville, die vandaag haar 66ste verjaardag viert, beleefde op het einde van de jaren zestig een tijdlang een romance met singer-songwriter Cat Stevens, die zich tegenwoordig Yusuf Islam laat noemen, maar eigenlijk Stephen Georgiou op zijn paspoort heeft staan. Opmerkelijk genoeg ging de eerste film waarin ze speelde – toen nog een kind –over een meisje en haar kat. De schoonheid, die later naakt ronddartelde in David Hamiltons ‘Bilitis’ en ook te zien is in ‘L’Amour’ en ‘Flesh’ van Andy Warhol, had in die tijd veel werk als fotomodel en liet Stevens vaak in Londen achter terwijl zij voor opdrachten naar Milaan of Parijs reisde. Dat woog op de relatie. Toen ze eens een tijdje in New York verbleef, schreef hij deze song voor haar. Vrolijk klonk het niet. ‘You look so cold tonight, your lips feel like winter, your skin has turned to white.’ Hij mocht dan wel ‘I’ll wake you tomorrow’ zingen, het was duidelijk dat hij haar metaforisch ten grave droeg. ‘Your heart seems so silent’ of ‘Why do you sleep so still?’ En dan letterlijk: ‘I loved you, my lady, tough in your grave you lie.’ Zo heeft zij het ook begrepen en ze schrok niet weinig toen ze het nummer voor de eerste keer hoorde: “Ik was een maandje in New York, toch niet het einde van de wereld, en voor hem lag ik in mijn doodskist. Ik heb geweend, want ik wist dat het toen voorgoed voorbij was.”

Lady D’Arbanville is de openingstrack van het album Mona Bone Jakon uit 1970. Op de volgende plaat van Cat Stevens, Tea For The Tillerman, hetzelfde jaar uitgebracht, vinden we nog een nummer waarvan vaststaat dat het geïnspireerd werd door de breuk met Patti D’Arbanville. In Wild World zingt hij: ‘It’s breaking my heart you’re leaving, baby, I’m grieving’. En voor haar verdere tocht door de wilde wereld geeft hij haar nog een waarschuwing mee: ‘It’s hard to get by just upon a smile’.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

24-05-17

Woensdag 24 mei 2017

In De Hemel Is Geen Dylan

De Nieuwe Snaar

 

ALS BOB BEZONGEN WORDT

In de hemel is geen Dylan daarom draaien wij hem hier. Zo zong De Nieuwe Snaar. En vandaag is daar de uitgelezen gelegenheid voor, want Bob Dylan viert zijn 76ste verjaardag, al schijnen voor hem... de tijden niet te veranderen. 

JukeBob.jpgEr bestaan heel wat nummers waarin de bard wordt opgevoerd. David Bowie nam zelfs Song For Bob Dylan op. Daarin beschrijft hij de stem van ‘Bawb’ als ‘a voice like sand en glue’. In The Seeker roept The Who de hulp in van Bobby (sic) Dylan tijdens de zoektocht naar de zin van het leven. Toen hij vijftig werd, schreef Loudon Wainwright Talking New Bob Dylan, met de openingszin: ‘Hey, Bob Dylan, I wrote you a song. Today is your birthday if I’m not wrong.’ Ook in Bandit van Neil Young en Ballrooms Of Mars van T Rex valt zijn naam. ‘Elvis lives en Bob Dylan is dead’, klinkt het in Fizzy van Jesus & Mary Chain, terwijl Minutemen streng oordelen in Bob Dylan Wrote Propaganda Songs. Belle & Sebastian hebben Like Dylan In The Movies opgenomen en Wilco heeft een song met de titel Bob Dylan’s 49th Beard .

In Garden Party van Ricky Nelson duikt een vreemde Mr.Hughes in ‘Dylan’s shoes’ op. Dat was George Harrison, een buurman en goede vriend van Nelson. Die gebruikte de naam Hughes als hij incognito wou reizen. En hij smeedde in die tijd – de nooit uitgevoerde – plannen om een plaat met Dylan-covers te maken. Vandaar.  

Nadat Bob Dylan zijn album Slow Train Coming had geopend met Gotta Serve Somebody, sneerde John Lennon schamper: Serve Yourself. Het bleef wel bij een demo die enkel op Anthology te horen is. Ook in het nummer God wordt Dylan vermeld door Lennon: ‘I don’t believe in Zimmerman’.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

23-05-17

Dinsdag 23 mei 2017

Gimme Gimme Gimme

Narada Michael Walden

DE MAN DIE ZE NODIG HADDEN

Vandaag viert Narada Michael Walden zijn 65ste verjaardag. Drummer, zanger, songschrijver en producer, hij was het allemaal. Zijn carrière begon bij de jazzrockgroep Mahavishnu Orchestra van John McLaughlin. Van halfweg de jaren zeventig tot in 2015 bracht hij soloplaten uit, soms onder de verkorte naam Narada. Die albums telden altijd wel wat tracks die op single hitjes werden. Ik denk vooral aan I Don’t Want Nobody Else (To Dance With) uit 1979, I Shoulda Loved Ya uit 1980 en Gimme Gimme Gimme uit 1985. Die laatste song was een duet met Pattie Austin uit zijn elpee The Nature Of Things en mag niet verward worden met Gimme! Gimme! Gimme! van ABBA. Die zongen met uitroeptekens.JukeNarada.jpg

Ja, Narada Michael Walden speelde ook mee op de elpee Wired van Jeff Beck en verschillende platen van Robert Fripp, maar zijn successen als sessiemuzikant en producer zijn toch voornamelijk te zoeken in de zwarte muziek, van jazz, soul en disco tot funk en dance. Zo had hij de hand in albums van Al Jarreau, George Benson, Al Green, Ray Charles, Diana Ross, Natalie Cole, The Pointer Sisters en Sister Sledge. In de jaren tachtig en negentig maakte hij vijf albums met Aretha Franklin, waaronder de bekende Who’s Zoomin’ Who? en Aretha, die nummer-1-hits opleverden, zoals Freeway Of Love en I Knew You Were Waiting (For Me), een duet met George Michael. Als producer staat zijn naam op nog meer hoezen van platen die de hoogste posities in hitparades haalde. Daar zijn kleppers bij als Nothing’s Gonna Stop Us Now van Starship en I Don’t Want To Cry van Mariah Carey, een song die hij ook schreef. Whitney Houston bezorgde hij liefst drie keer een nummer 1: I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me), So Emotional en All The Man That I Need. Die laatste titel kon dus letterlijk worden genomen. Het was een man als Narada Michael Walden die zij nodig had. En zij niet alleen.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

22-05-17

Maandag 22 mei 2017

Mother-In-Law

Ernie K-Doe

SCHOONMOEDERMOPPEN

Hier is weer een song die iedereen kent, maar waarvan niemand zich de naam van de uitvoerder kan herinneren. Op deze dag in 1961 stond Mother-In-Law van Ernie K-Doe op nummer 1 in de Amerikaanse hitparade. Ernest Kador was zijn echte naam en in New Orleans stond hij niet alleen bekend als zanger en radiomaker, maar ook als drummer.JukeMother.jpg

Mother-In-Law werd geschreven door Allen Toussaint, die op een dag aan zijn piano wat gospelsongs door elkaar haspelde en er een verhaaltje bij bedacht. Hij was op dat moment weliswaar ongehuwd, maar hij hoorde comedians in theaterzalen en op televisie moppen maken over schoonmoeders. Zij waren zijn inspiratie voor de tekst, met zinnen als ‘Satan should be her name, to me they’re about the same’ en ‘she thinks her advice is the constitution, but if she would leave that would be the solution’.

De song wordt gekenmerkt door een herhaling met een basstem in het refrein. Dat is het werk van achtergrondzanger Benny Spellman. Leuk om weten is dat toen Spellman zijn eigen hit Lipstick Traces (On A Cigarette) opnam, Ernie K-Doe voor hem de backing vocals deed. Lipstick Traces is trouwens ook een werkstuk van Toussaint.

Ernie K-Doe, die in 2009 overleed, heeft altijd beweerd dat hij de partituur van Toussaints song in een papiermand vond en dat hij besloot de song op te nemen omdat hij op dat moment problemen had mijn zijn inwonende schoonmoeder. De waarheid is lichtjes anders, zo heeft Allen Toussaint toegelicht in interviews. Hij was de producer van de opnames en vond dat Ernie K-Doe er niets van bakte. Kwaad verliet hij de studio nadat hij al zijn paperassen had verfrommeld en weggegooid. Het was achtergrondzanger Willie Harper die de vuilnisbak ledigde, Ernie K-Doe kon kalmeren en hem wist te overtuigen om het nog eens opnieuw te proberen, deze keer meer zoals Allen Toussaint het had voorgedaan. En zo werd het een hit.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende