31-12-16

Zaterdag 31 december 2016

Drops Of Jupiter

Train

 

DJukeTrain.jpgE TREIN IS VERTROKKEN

Op de laatste dag van het jaar 1993 werd de Amerikaanse rootsrockgroep Train opgericht. De band schijnt nog altijd te bestaan en Pat Monahan is nog altijd de zanger, maar de lijst met ex-leden is inmiddels heel lang. Het duurde nog tot 1998 voor ze een eerste album uitbrachten, maar ze scoorden wel meteen met de single Meet Virginia. In 2001 deden ze het nog beter met Drops Of Jupiter, hun enige cd die ik in mijn kast heb. Ze maakten die plaat in 2001 met Brendan O’Brien, een producer die een indrukwekkende cv heeft met albums van pakweg Bruce Springsteen, Bob Dylan, Neil Young en Pearl Jam. De titeltrack, die op de single wel Drops Of Jupiter (Tell Me) heette, werd wereldwijd een hit en kreeg een Grammy voor ‘Best Rock Song’. Het nummer is voor veel interpretaties vatbaar. Aanvankelijk ging men er van uit dat het over een voormalig lief ging, maar na verloop van tijd heeft Pat Monahan in interviews verteld dat hij de song schreef in herinnering aan zijn overleden moeder. Ze stierf aan longkanker toen hij in 1998 met Train op tournee was. Om het verlies te verwerken, ging een tijdje logeren in zijn ouderlijk huis en daar kwam dit lied tot stand. “The loss of the most important person in my life was heavy on my mind”, heeft hij eens gezegd. “What If no one ever really leaves? What if she’s here but different? The idea was, she’s back in the atmosphere.” Die laatste gedachte werd de eerste zin van de songtekst.

Na Drops Of Jupiter (Tell Me) duurde het tot 2010 tot Train nog eens succes boekte. Hey, Soul Sister, een track uit het album Save Me, San Francisco werd zelfs een nummer 1 in Nederland en piekte op de derde plaats in Vlaanderen.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

30-12-16

Vrijdag 30 december 2016

Am I That Easy To Forget

Skeeter Davis

 

VOOR OP BEGRAFENISSEN

Vandaag is het 85 jaar geleden dat Skeeter Davis ter wereld kwam. Mary Frances Penick stond op de geboorteakte. Skeeter was een bijnaam die ze als kind van haar opa kreeg, Davis komt vanuit de tijd dat ze haar eerste plaatjes opnamen met The Davis Sisters. Zij vormde dat duo eerst met haar schoolvriendin Betty Jack Davis, maar toen die omkwam in een verkeersongeval werd haar plaats ingenomen door haar zus Georgia Davis. JukeSke.jpg

Halfweg de jaren vijftig, bij het eerste van haar drie huwelijken, besloot ze zich terug te trekken uit de muziekbusiness, maar al gauw dook ze weer op, toen als solo-artieste. Haar producer in de tijd, de gerenommeerde gitarist Chet Atkins, verveelvoudigde haar stem op de bandopnames om hetzelfde effect te bereiken als bij de samenzang van The Davis Sisters. Dat is goed te horen op Am I That Easy To Forget, haar nummer 1 uit 1958. De song werd herhaaldelijk gecoverd, onder meer door George Jones, Jim Reeves en Gene Vincent. In 1960 stond het nummer hoog in de Amerikaanse hitparade in de versie van Debbie Reynolds, de zangeres en actrice die gisteren overleed, een dag na haar dochter Carrie Fisher, vooral bekend als Princess Leia uit ‘Star Wars’. De meest succesvolle uitvoering werd echter die van Engelbert Humperdinck uit de zomer van 1967.

In de categorie die in prijsuitreikingstermen ‘solo vocalist’ heet, was Skeeter Davis de eerste countryzangeres die een Grammynominatie kreeg. In het begin van de sixties reeg ze de successen dan ook aan elkaar. We gaan haar hits van toen niet opsommen, niet in het minst omdat alleen countryliefhebbers ze kunnen meeneuriën. Maar The End Of The World klinkt iedereen bekend in de oren. De kans is wel groot dat jij het nummer kent in de versie van The Carpenters of een van de zevenentachtig andere covers, maar het origineel werd in 1962 opgenomen door Skeeter Davis. Het gaat niet echt over het einde van de wereld, de zangeres vraagt zich af waarom alles bij het oude blijft terwijl zij de indruk heeft dat de aarde niet langer draait. ‘Why do the birds go on singing? Why do the stars glow above? Don’t they know it’s the end of the World? It ended when I lost your love.’ Je zou kunnen denken dat het over een afgesprongen liefdesrelatie gaat. Maar de tekstschrijfster Sylvia Dee had de dood van haar vader in gedachten.

Toen Skeeter Davis The End Of The World opnam in Nashville kreeg ze daarbij hulp van de befaamde countrypianist Floyd Cramer. De producer was weer Chet Atkins. Toen die in 2001 overleed werd een instrumentale versie van het nummer gespeeld tijdens de uitvaartplechtigheid. Hetzelfde gebeurde toen Skeeter Davis in 2004 naar het kerkhof werd gedragen. Die plechtigheden en de oorsprong van de tekst in acht genomen, mag het verwonderen dat de song niet voorkomt in de lijst met de meest gedraaide muziek op begrafenissen.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

29-12-16

Donderdag 29 december 2016

If I Can’t Have You

Yvonne Elliman

 

MARIA MAGDALENA IN DE DISCO

Vandaag viert Yvonne Elliman haar 65ste verjaardag. De zangeres begon haar carrière als Maria Magdalena in ‘Jesus Christ Superstar’. Liefst vier jaar speelde ze die rol. Zij was de enige artiest die voorkwam in de oorspronkelijke cast van de Londense theateproductie in 1969, in de New Yorkse opvoeringen op Broadway in 1971, in de verfilming door Norman Jewison in 1973 en op de originele elpee van Tim Rice en Andrew Lloyd Webber. Met de ook op single verschenen track I Don’t Know How To Love Him leverde dat haar een hit op, al had Helen Reddy eigenlijk meer succes met haar versie van de song.

JukeYv.jpgEen tijdlang was Yvonne Elliman getrouwd met Bill Oakes, een directeur van RSO Records. In die periode kreeg ze enkele opdrachten van die platenmaatschappij. Zo kwam het dat ze de backing vocals mocht verzorgen op I Shot The Sheriff van Eric Clapton. Halfweg de seventies ging ze met Clapton op tournee en was ze te horen op verschillende van zijn elpees, waaronder 461 Ocean Boulevard, E.C. Was Here en Slowhand. Via dezelfde connecties kwam ze terecht op de soundtrack van de discofilm ‘Saturday Night Fever’. Aanvankelijk was het de bedoeling dat zij How Deep Is Your Love zou zingen, een compositie van Barry Gibb, Robin Gibb en Maurice Gibb. Maar de manager van de Bee Gees drong erop aan dat de broers het nummer zelf zouden opnemen. Dat bleek de juiste beslissing, want het werd een wereldwijde hit en een Amerikaanse nummer 1, net als Stayin’ Alive en Night Fever uit hetzelfde album. Yvonne Elliman kreeg dan maar If I Can’t Have You doorgechoven. Je zou het als een troostprijs kunnen zien, ware het niet dat ook haar single in 1978 de hoogste positie in de Amerikaanse hitparade haalde. Zo kon de film ‘Saturday Night Fever’ bogen op vier eerste plaatsen.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

28-12-16

Woensdag 28 december 2016

Telephone Man

Meri Wilson

 

WIE HEB IK AAN DE LIJN?

Vandaag veertien jaar geleden kwam Meri Wilson om in een verkeersongeval tijdens een winterstorm in Americus, in de Amerikaanse staat Georgia. Ze heeft maar één hit gescoord en dat was Telephone Man in 1977. Dat is zo’n song waarvan je bij beluistering vandaag niet kan begrijpen hoe die ooit zoveel succes kon hebben.

JukeMeri.pngOpgegroeid in een gezin waar iedereen een instrument bespeelde, was Meri Wilson al jong sterk op piano, cello, dwarsfluit en gitaar. Toch kwam ze halfweg de jaren zeventig aan de kost als zangeres van reclamespotjes voor de radio. Zo trok ze de aandacht van een platenproducer die haar Telephone Man liet opnemen. Het jazzy riedeltje werd onverwacht een hit, zowel in Groot-Britttannië als in de Verenigde Staten, waar zelfs meer dan een miljoen exemplaren over de toonbank gingen. Dat zij op een hijgerig toontje de dubbelzinnige tekst zong, zal zeker niet vreemd geweest zijn aan de bijval. Snel werd een album samengesteld, First Take, maar die flopte en werd zo haar enige elpee. Haar pogingen om het succes van Telephone Man te evenaren met gelijkaardige suggestieve niemendalletjes als Peter The Meter Reader en Dick The DJ mislukten. In 1997 probeerde ze het nog eens tevergeefs met Internet Man, zeg maar een update van Telephone Man. Meri Wilson is 53 geworden.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

27-12-16

Dinsdag 27 december 2016

Et Maintenant

Gilbert Bécaud

BLAFFEN EN MIAUWEN

Het is vandaag tien jaar geleden dat Pierre Delanoë in Parijs overleed. ‘L’homme de quatre mille chansons’ was de bijnaam van deze grote mijnheer uit het Franse chanson. Hij heeft letterlijk duizenden liedjes van een tekst voorzien. En daar zijn veel wereldhits bij.

JukeBec.jpgPierre Delonoë vertaalde de rockopera ‘Jesus Christ Superstar’ in het Frans, schreef Les Champs-Elysées en andere songs voor Joe Dassin, maar scherpte zijn pen ook voor pakweg Edith Piaf, Charles Aznavour, Nana Mouskouri, Michel Sardou en Johnny Hallyday. Zijn grootste successen boekte hij met Gilbert Bécaud, niet in het minst omdat diens nummers vaak werden vertaald. Neem nu Et Maintenant dat Delanoë en Bécaud samen schreven. Ellenlang is de lijst met artiesten die dit werkstuk hebben gecoverd. Opmerkelijk is dat er wel dertig instrumentale versies bestaan, onder meer van Herb Alpert en van Stéphane Grappelli. Onder de titel What Now My Love verschenen veel uitvoeringen in het Engels, onder meer van Elvis Presley, Frank Sinatra en Barbra Streisand, maar ook van Bécaud zelf, wat in 1962 een hit werd in Groot-Brittannië. Er werden verschillende Italiaanse vertalingen gemaakt en het nummer werd uitgebracht in pakweg het Tsjechisch, het Zweeds en het Japans. Will Tura maakte er Wat Moet Ik Doen van. Er bestaan nog meer Nederlandstalige versies. Corry Brokken kneedde het tot Er Rest Me Niets en Marianne Weber mocht dan al zingen dat ‘een traan nu niet helpt’, zij hield het bij een Engelse titel: Goodbye My Love. Met Je T’ Appartiens, ook een tekst van Delanoë op muziek van Bécaud, was het hetzefde liedje. Dat werd een wereldhit als Let It Be Me, onder andere gebracht door The Everly Brothers, Nina Simone en zelfs Bob Dylan.        

Pierre Delanoë is 88 geworden. Op het einde van zijn leven liet hij zich herhaaldelijk laatdunkend uit over hedendaagse popmuziek. Hij vergeleek de klanken die zangers en zangeressen tegenwoordig uitbrengen met ‘blaffen en miauwen’.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be