17-03-17

Vrijdag 17 maart 2017

Hold On

Ian Gomm

 

ONGECOMPLICEERD JukeGomm.jpg

Vandaag wordt Ian Gomm 70. Het Britse magazine NME riep hem in 1971 uit tot de beste ritmegitarist. Hij speelde toen bij de pubrockpioniers Brinsley Schwarz, een band waarin Nick Lowe op de bassnaren tokkelde en zong. Ian Gomm schreef trouwens mee aan Cruel To Be Kind, een hit van Nick Lowe uit zijn elpee Labour Of Lust uit 1979. Brinsley Schwarz was inmiddels uit elkaar gevallen en Ian Gomm verhuisde naar Wales, waar hij een studio bouwde en onder meer met The Stranglers samenwerkte. In mijn oren maakte hij toen enkele lekkere solo-elpees vol ongecompliceerde, verfrissende popsongs. Zijn eerste worp was Summer Holiday, waarop onder meer Hold On stond, wat op single hier en daar een hit werd. Daarop besloot de platenfirma het album opnieuw uit te brengen, zij het onder een andere titel: Gomm With The Wind. Voor deze re-release werd de volgorde van de nummers door elkaar gehaspeld zodat Hold On de openingstrack werd. Om het allemaal nog ingewikkelder te maken, beschik ik over een elpee die Come On heet en waarop alle tracks van Summer Holiday in hun oorspronkelijke volgorde staan. Die plaat is een Nederlandse persing op het label Ariola. Op de achterkant van de hoes staat, weliswaar in het Engels, een tekst van Rik Zaal. Die man maakte in de jaren zeventig prachtige radioprogramma’s voor de VPRO, zoals ‘Amigos de Musica’. Hij heeft mij veel bijgebracht. Er zijn nummers waarvan ik nog weet dat ik ze voor het eerst bij hem heb gehoord. Mijn herinneringen hangen met songs aan elkaar. Ik weet niet meer waar ik was toen de Twin Towers vielen, maar ik kan je precies vertellen waar ik verbleef toen ik voor het eerst pakweg Losing My Religion van REM, The Boy With The Thorn In His Side van The Smiths en Blue Period van The Smithereens hoorde. Nog een laatste anekdote over de elpee Come On van Ian Gomm. Ik heb ze net nog eens opgezet en merkte tot mijn verbazing dat de binnenhoes… die van Freeze Frame van Godley & Creme was. En dat is een plaat die niet in mijn kast staat. Ik heb een vermoeden dat de verwisseling gebeurd is tijdens een radio-uitzending waarvoor ik ook eigen platen had meegebracht.

Ik kocht later ook nog The Village Voice (1983) van Ian Gomm. Maar mijn favoriete elpee van deze rosse jongen is What A Blow uit 1980. De A-kant draai ik nog geregeld van A tot Z. Het begint al prachtig met Man On A Mountain en ook daarna herleven de sixties in heerlijke pop. Neem het van mij aan, op Slow Dancing kan je een slow dansen. Eén tegel volstaat.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

Commentaren

Inderdaad een zéér ondergewaardeerd artiest. Heb daar 3 LP's van,Come On,What A Blow en The Village Voice. Draai ik ook nog vrij vaak. Leuk dat je deze eens bespreekt,is door weinigen bekend.

Gepost door: Luc Wauters | 17-03-17

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.