01-07-17

Zaterdag 1 juli 2017

Reach Out I’ll Be There

Four Tops

 

IK ZAL ER ZIJN

Vandaag vijftig jaar geleden verscheen de elpee Reach Out van Four Tops. Het was het laatste album dat ze maakten met het legendarische songschrijvers- en producerstrio Brian Holland, Lamont Dozier en Eddie Holland. Maar het werd wel een van hun grootste successen, zelfs een absolute topper in het rijke repertoire van Motown.

JukeFour.jpgOp de plaat stonden tal van covers. Zoals Cherish, oorspronkelijk van The Association en If I Were A Carpenter van Tim Hardin. Er stonden zelfs twee nummers van The Monkees op: Last Train To Clarksville en I’m A Believer, geschreven door Neil Diamond. Liefst zes tracks werden op single een hit. Daar was nog een cover bij: Walk Away Renée van de popgroep Left Banke. De andere kwamen uit de kokers van H-D-H. Neem nu Standing In The Shadow Of Love, Bernadette en 7-Rooms Of Gloom. De titeltrack, die op de single de langere titel Reach Out I’ll Be There – soms met de laatste woorden tussen haakjes – meekreeg, werd zelfs een Amerikaanse nummer 1. Hier piekte hij op 10. En dat zou je verwonderlijk kunnen noemen, want het was aanvankelijk gewoon bedoeld als een opvullertje. De Four Tops hadden het op in een mum van tijd ingeblikt en waren zelfs al vergeten dat het op band stond, toen Motown-baas Berry Gordy besliste het als single uit de brengen en de elpee ernaar te vernoemen. Daarmee bleek hij weer eens blijk te geven van zijn geniaal voorvoelen.

Holland, Dozier en Holland mochten dan aan de lopende band hits afleveren, hun songs leken altijd wel erg op elkaar. Er waren periodes dat ze er drie per dag schreven. Logisch eigenlijk, dat ze zichzelf kopieerden. Opmerkelijk is dat in Reach Out I’ll Be There de zin ‘happiness is just an illusion’ zit. Precies dezelfde woordopvolging komen we tegen in What Becomes Of A Brokenhearted van Jimmy Ruffin. Daar wordt trouwens ook gerijmd op ‘confusion’. Dat was wel een product van hetzelfde platenlabel, maar toch van andere componisten en tekstdichters.

Levi Stubbs nam de lead vocals voor zijn rekening. Hij werd gevraagd om te zingen zoals Bob Dylan in Like A Rolling Stone. Eerlijk gezegd, ik hoorde aanvankelijk weinig gelijkenis. Maar bij herhaaldelijke beluistering zit er wel wat Dylan in de strofen, waar de zinnen eerder geroepen dan gezongen worden en de stem bij het laatste woord altijd omhoog gaat. Net als in ‘How does it feel to be without a home, like a complete unknown’. Phil Spector – die er ongetwijfeld meer van kent dan ik – heeft de song ooit ‘Black Dylan’ genoemd. Over de backing vocals bestaat verwarring. Naast de rest van de Tops zijn er vrouwen te horen. Volgens sommige bronnen zijn dat The Andantes, een studiotrio dat ook op platen van pakweg Marvin Gaye en The Supremes meedoet. Op een internetforum voor oldiesfans lees ik echter dat Telma Hopkins en Joyce Vincent op de achtergrond zingen. Die twee vormden later met Tony Orlando de groep Dawn, die hits scoorde als Tie A Yellow Ribbon.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.