04-07-17

Dinsdag 4 juli 2017

Oh! Susanna

My Old Kentucky Home

Hard Times Come Again No More

 

Stephen Foster

 

VAN DE NEGENTIENDE EEUW TOT NU

Op deze dag in 1826 werd Stephen Foster geboren. Je leest het goed, vandaag gaan we wel heel ver terug in de tijd. Foster was de eerste Amerikaan die kon leven van songschrijven. Hij was maar 38 jaar bij zijn overlijden, maar had toen meer dan tweehonderd liedjes op papier gezet. Dat leverde hem de bijnaam ‘Father of American Music’ op. Veel van zijn werk bleef door de jaren heen populair en wordt nu nog altijd uitgevoerd, vooral door artiesten in het genre dat we tegenwoordig americana noemen.

JukeFoster1.jpgDrie songs van hem zou je zeker moeten kennen. Hard Times Come Again No More werd in 1905 voor het eerst opgenomen, maar al in de negentiende eeuw geschreven. Ik hou van de a capella versie van Jennifer Warnes op haar elpee Shot Trough The Heart uit 1979. Onder meer Kenny Edwards zingt mee. Inmiddels heb ik tal van andere versies in huis, want het nummer staat op platen van pakweg Johnny Cash, Chris Hillman, Mary Black, Nanci Griffith en Mavis Staples. In 1992 zette Bob Dylan het op zijn album Good As I Been To You, dat alleen maar traditionals en covers bevatte. Bruce Springsteen & The E Street Band speelden het in 2009 live de Britse hoofdstad, wat te zien en te horen is op de cd en dvd London Calling Live In Hyde Park. Emmylou Harris nam het herhaaldelijk op. Een eerst keer was dat in 1992, voor haar live-elpee At The Ryman. Vorig jaar zong ze het samen met Joan Baez toen die haar 75ste verjaardag vierde tijdens een concert met tal van bekende gasten. Ook daar is een cd en dvd van verschenen. En dan is er nog de unieke uitvoering voor ‘The Transatlantic Sessions’, een programmareeks waarin BBC Four en de Ierse televisiezender RTE gelegenheidsgroepen vormden met folky muzikanten van beide kanten van de Atlantische Oceaan . In de zesde aflevering uit 1995 werd Hard Times Come Again No More gezongen door Kate & Anna McGarrigle, Kates zoon Rufus Wainwright, Mary Black, Karen Matheson en Rod Paterson. En, ja hoor, toen deed Emmylou Harris ook mee.

JukeFoster2.jpgHet eerste succes voor Stephen Foster was Oh! Susanna, waarvan in 1848 de partituur werd uitgegeven. De versie van James Taylor sluit de B-kant af van zijn hitelpee Sweet Baby James uit 1970, waarop Carole King piano speelt. Vijf jaar eerder stond het al op Turn! Turn! Turn! van The Byrds. Tim Rose schreef andere muziek voor de tekst van Stephen Foster en gaf zijn adaptatie de titel The Banjo Song mee. Zo werd het onder meer opgenomen door Neil Young & Crazy Horse voor hun cd Americana uit 2012, terwijl er in 1963 al een uitvoering verscheen van The Big 3, een – hoe kan je het raden? – trio, waarin naast Tim Rose zelf ook Cass Elliot, van de latere groep The Mamas and The Papas, zong. Dat is trouwens het plaatje waarvan Shocking Blue Venus gepikt heeft. Luister hieronder maar eens.

JukeFoster3.jpgHoewel Stephen Foster veel liedjes schreef voor ‘minstrel shows’, waarin Afro-Amerikanen geparodieerd werden door blanken met zwart geschminkte gezichten, nam hij het in sommige songs op voor zijn zwarte medemens. Met Nelly Is A Lady was hij de eerste om een zwarte vrouw een ‘lady’ te noemen. Zijn bekende compositie My Old Kentucky Home was een aanklacht tegen de slavernij, geïnspireerd door het boek ‘De Hut van Oom Tom’ van Harriet Beecher Stowe. Aanvankelijk heette het nummers trouwens Poor Uncle Tom, Good-Night. In 1894 al op een cilinder gezet, verschenen er later uitvoeringen van Al Jolson, Bing Crosby en Louis Armstrong. Op de verzamelelpee Beautiful Dreamer / The Songs of Stephen Foster nam John Prine het voor zijn rekening. Halfweg de jaren zestig leende Randy Newman wat tekstflarden uit My Old Kentucky Home voor een song die eerst Turpentine and Dandelion Wine heette. Onder de titel Old Kentucky Home zette hij het in 1970 op zijn elpee 12 Songs, de eerste plaat van hem die ik kocht. Ry Cooder en Clarence White van The Byrds waren de gitaristen op dat pareltje, waarop onder meer Mama Told Me Not To Come staat. Ry Cooder nam datzelfde jaar trouwens ook Old Kentucky Home op voor zijn titelloos debuut. Voor Newmans eigen release, was zijn werkstuk al twee keer op plaat gezet. In 1969 door The Beau Brummels en in 1968 door The Alan Price Set. Later volgden nog covers van mijn favoriet Chris Smither, John Cash, Southern Comfort en Three Dog Night, die by the way een hit hadden met Randy Newmans Mama Told Me Not To Come. Het is maar om duidelijk te maken dat alles aan elkaar hangt. My Old Kentucky Home komt twee keer voor in de film ‘Gone With The Wind’, een keer instrumentaal, een keer gezongen. De roman van Margaret Mitchell waarop de prent gebaseerd was, heette oorspronkelijk ‘Tote The Weary Load’ en dat is een citaat uit het lied van Stephen Foster. Het boek kreeg uiteindelijk zijn bekende titel mee, maar in het verhaal kwamen de woorden nog altijd uit de mond van Scarlett O’Hara.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.