02-08-17

Woensdag 2 augustus 2017

Windy

The Association

 

ZONNIGE SAMENZANG

Vandaag 45 jaar geleden overleed Brian Cole aan een overdosis heroïne. Hij was in de jaren zestig bassist en stichtende lid van de Californische folkrockband The Association. Hun stijl werd omschreven als ‘sunshine pop’.

Eigenlijk is de groep gegroeid uit een gelegenheidsformatie die in de legendarische nachtclub The Troubadour in Los Angeles speelde. Cass Elliot en David Crosby stonden geregeld met hen op het podium. Het gezelschap noemde zich aanvankelijk The Men, maar koos al gauw voor The Association. Grappig is dat ‘de mannen’ veel later een song opnamen met de titel Six Man Band. Toen waren ze inderdaad met zes, maar er waren ook periodes dat ze met zeven optraden. Omdat bijna alle bandleden zongen, leidde dat tot indrukwekkende harmonieën die hun nummers typeerden.

JukeWindy.jpgDe doorbraak kwam er in 1966 met Along Comes Mary. Hoewel de single doorstootte naar de zevende plaats in de Amerikaanse hitparade, was dat een controversieel plaatje omdat de meisjesnaam in de titel eigenlijk codetaal voor marihuana was. Dat werd nadrukkelijk uitgespeeld in de cover van The Bloodhound Gang in 1977. Zij gebruikten wel alleen de tekst en schreven er een punkpopmelodie voor. Het succes van Along Comes Mary resulteerde in het debuutalbum And Then… Along Comes The Association. Op die elpee stond ook Cherish, hun eerste nummer 1. Opmerkelijk is dat deze bleekschetenslow vaak gecoverd werd door soulartiesten als The Four Tops en Carla Thomas.

In 1967 mocht The Association het memorabele Monterey Pop Festival openen. Ze staan zelfs op de dvd van dat evenement. Dat jaar scoorden ze nog een nummer 1: Never My Love. Het blijkt nu een van de meest gedraaide songs op de Amerikaanse radio in de twintigste eeuw. Het liedje opende de B-kant van hun elpee Insight Out. Op dat album stond ook Windy, de song die hier het meest bekend is. Er bestaat zelfs een instrumentale versie van jazzgitarist Wes Montgomery van. Het heeft niets met de wind te maken. Windy is een meisje dat vrolijk over straat huppelt en naar iedereen lacht. De song werd geschreven door folkzangeres Ruthann Friedman die in Los Angeles rondhing in dezelfde muziekclubs als de leden van The Association. Ze zingt trouwens mee in de fade-out van de single. Er wordt wel eens gezegd dat zij het oorspronkelijk over een man had. Zonder dat ooit namen worden genoemd, stellen sommige bronnen zelfs dat het over een bekende singer-songwriter uit die tijd ging. Zelf houdt Friedman vol dat ze een fictieve jonge vrouw in gedachten had, iemand die was zoals zij wou zijn.

Brian Cole, die in de Windy-clip hieronder als eerste in beeld komt en centraal op de hoesfoto staat, leeft blijkbaar voort in zijn groep. Een van zijn drie zonen, Jordan Cole, speelt vandaag bij The Association. Ja, de band bestaat nog altijd, er zitten zelfs nog enkele muzikanten van het eerste uur bij. Ze reizen al enkele jaren de States rond met de nostalgieshow ‘Happy Together Tour’, waarin ook Gary Puckett, The Turtles, The Buckinghams en The Grass Roots – ja, die van gisteren – aantreden.  

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.