11-08-17

Vrijdag 11 augustus 2017

Walk, Don’t Run

The Ventures

 

ZONDER WOORDEN

Op deze dag in 1996 overleed Mel Taylor, met een onderbreking van enkele jaren voor een mislukte solocarrière, van 1963 tot zijn dood de drummer van The Ventures. Opmerkelijk is dat nu zijn zoon de drummer van de band is, want die bestaat nog altijd. Meer zelfs, ze schijnen in Japan op dit moment een van de meest populaire Amerikaanse groepen te zijn. Daar brengen ze nog geregeld platen uit en toeren ze nog vaak.

JukeVentures.jpgIn 1958 opgericht, waren The Ventures een instrumentale gitaargroep. In die tijd ontstonden veel formaties in dat genre, maar zij waren pioniers. Op verschillende vlakken, trouwens. Zij experimenteerden als eersten met geluidseffecten als ‘fuzz’ en ‘flanging’. Ook vonden zij het fenomeen conceptalbum uit door elpees op te nemen met allemaal songs rond eenzelfde thema. Opvallende was dat die langspelers goed verkochten, ook al stonden er geen successingles op, iets wat uitzonderlijk was indertijd. Ooit brachten zij een plaat met gitaarlessen uit, Play Guitar With The Ventures. Zelfs die kwam in de Amerikaanse hitparade, een primeur voor dat soort producties. Tal van artiesten hebben gezegd dat ze met dat hulpmiddel leerden gitaar spelen. Daar zijn George Harrison, Joe Walsh, John Fogerty en Stephen Stills bij.

Je kent The Ventures waarschijnlijk van Wipe Out, origineel van The Surfaris (zie Jukeboxkalender 22 juni 2015) en het thema van de televisieserie ‘Hawaii Five-O’. Ik deel hieronder een clipje van dat laatste nummer waarin je Mel Taylor aan het werk ziet. Opvallend is dat ook Max Weinberg van The E Street Band, met klaarblijkelijk veel speelplezier, meetrommelt.  

Hun eerste release op grote schaal, Walk, Don’t Run, is ongetwijfeld het meest bekende werkstuk van The Ventures. Het nummer werd al in 1954 opgenomen door de auteur, de jazzgitarist Johnny Smith. In 1957 coverde Chet Atkins de song op zijn elpee Hi-Fi In Focus. Het was die plaat die Bob Bogle, een van de stichters van The Ventures, hoorde en hem inspireerde er een eigen versie van te maken. Tijdens die opname was niet Mel Taylor, maar Skip Moore de drummer. Hij kon kiezen: 25 dollar voor de interimjob of 25 procent van wat de plaat zou opbrengen. Hij koos het eerste… Niet alleen de oorspronkelijke versie van Walk, Don’t Run van The Ventures uit 1960 werd een hit, ook tal van later opgenomen uitvoeringen, vooral Walk, Don’t Run ’64.

O ja, Mel Taylor was de broer van Larry Taylor, de bassist van Canned Heat.

 

 

 

Post een commentaar