10-09-17

Zondag 10 september 2017

Same Old Lang Syne

Dan Fogelberg

 

ER IS EEN STRAAT NAAM HEM GENOEMD*

Op deze dag in 2008 werd de naam van Abingdon Street in Peoria (Illinois) veranderd in Fogelberg Parkway. Het was een eerbetoon aan de daar geboren singer-songwriter Dan Fogelberg, tien jaar geleden van ons heen gegaan. Dat precies die straat zijn naam kreeg, heeft te maken met een van zijn meest bekende songs. Dat was de plek waar het verhaal uit Same Old Lang Syne zich afspeelt. De song stond op de elpee The Innocent Age uit 1981, maar was vooraf al op single verschenen.

JukeFogel.jpgEr bestaat geen twijfel over dat het nummer autobiografisch was. Niet alleen hij, maar ook de vrouw die ter sprake komt, heeft dat bevestigd. De tekst is letterlijk het verslag van Fogelbergs ontmoeting met een voormalig lief. Ze kwamen elkaar op kerstavond tegen in hun geboorteplaats, waar ze waren teruggekeerd voor een familiefeest en uitgestuurd werden om nog gauw wat boodschappen te doen. In een warenhuis aan wat toen nog Abingdon Street heette, zagen ze elkaar onverwacht. Geen café in de buurt was nog open, dus kochten ze wat blikjes bier en dronken die uit terwijl ze twee uur zaten te praten in de auto.

In ‘Drie Wijzen’-termen kunnen we zeggen dat Dan Fogelberg nooit heeft verborgen dat dit verhaal waar was. Wel heeft hij altijd de naam van de vrouw in kwestie geheim gehouden. Zij is na zijn dood zelf naar buiten gekomen in de plaatselijke pers. Jill Anderson heet ze, als je het wilt weten. Ze hoorde het liedje eens op de radio toen ze naar haar werk reed en besefte meteen dat het over haar ging. Er zaten wel twee fouten in de tekst, vertelde ze aan ‘Peoria Journal Star’. Ze had geen groene, maar blauwe ogen en ze was niet getrouwd met een architect.

Dit gezegd zijnde, moeten we nog vermelden dat Dan Fogelberg vlotjes citeerde uit de klassieke muziek. Ik ben onbevoegd om dat te herkennen, maar het schijnt dat Same Old Lang Syne stoelt op Ouverture 1812 van Pjotr Tsjaikovski. Wat ik wel weet is dat de titel verwijst naar Auld Lang Syne, een traditioneel afscheidslied dat Jools Holland in zijn oudejaarsshow ‘Hootenanny’ altijd laat spelen door de Regimental Band of the Scots Guards en dat meesterlijk verwerkt is in New Year’s Eve van Tom Waits op het album Bad As Me.

 

*De titel van deze bijdrage is een parafrasering van ‘Er is een pad naar hem genoemd, want een straat kon er niet af’ uit Jacob Olle van Herman van Veen, te vinden op de elpee Voor Een Verre Prinses uit 1970.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

Post een commentaar