18-09-17

Maandag 18 september 2017

True Love That’s A Wonder

Sandy Coast

 

NEDERPOPPION JukeSandy.jpg

Vandaag viert Hans Vermeulen zijn zeventigste verjaardag. Hij is altijd een voorname pion in de Nederpop geweest. Als muzikant en zanger, als componist en als producer. Op zijn zevende blies hij op een althoorn in de harmonie van zijn geboorteplaats Voorburg in Zuid-Holland, op zijn twaalfde kreeg hij zijn eerste gitaar, op zijn veertiende speelde hij accordeon in zijn eerste bandje. De opsomming is te vinden op zijn website die nog altijd actief is. Hij schreef de hit House For Sale voor Lucifer, de groep van zangeres en organiste Margriet Eshuijs. Ook hielp hij Anita Meyer aan haar eerste topper: The Alternative Way. Verder schreef hij songs voor tal van Nederlandse artiesten, onder wie Rob de Nijs. Ook staat hij te boek als de ontdekker van Ruth Jacott en Hans de Booij. Hoe goed zijn neus voor talent, of beter gezegd zijn oor voor hits wel was, bleek toen hij wat Spaanse straatgitaristen in Den Haag naar de studio sleepte, hen liet begeleiden door zijn eigen muzikanten en onder de naam Los Angeles in de Lage Landen succes boekte met Malagueña Salerosa, een uitentreuren gecoverd Mexicaanse volksliedje dat zelfs door Helmut Lotti en Berdien Stenberg op plaat werd gezet. Het weze hem vergeven dat hij zijn stem leende aan het studioproject dat in de jaren ’80 vreselijke, maar erg populaire medleys van sixtieshits afleverde onder de naam Stars On 45. Hij heeft bij mij immers veel krediet opgebouwd als frontman van Sandy Coast. De singles van die band hebben mij als tiener veel plezier geschonken en vandaag mag ik True Love That’s A Wonder nog graag opleggen. Dat is de grootste hit van de groep, de single waarmee ook in Vlaanderen de doorbraak geforceerd kon worden. Maar luister ook eens naar pakweg I See Your Face Again, Just A Friend of het door zijn broer Jan Vermeulen geschreven Capital Punishment. Toen dat laatste nummer werd opgenomen was Hans Vermeulen zo verkouden dat hij nauwelijks in staat was om te zingen. Vreemd genoeg maakt dat piepende en schurende stemgeluid net de charme van die song.

Halfweg de jaren zeventig viel Sandy Coast uit elkaar. Maar na een reünie voor een oldiesfestival in de zomer van 1980 maakte de band een doorstart. En acht jaar na hun laatste succesje haalden ze toen opnieuw de hitparade met The Eyes Of Jenny. Hans Vermeulen schreef die song nadat hij tijdens een concert van op het podium in het publiek een jeugdvriendin aan haar ogen had herkend. Jammer genoeg bleef ook het tweede leven van Sandy Coast niet duren.

Hans Vermeulen mocht dan een trofeekast vol gerenommeerde muziekprijzen als de Gouden Harp en de Edison in huis hebben, hij worstelde met privéproblemen, zijn huwelijk liep op de klippen en hij keek op tegen een berg schulden, voornamelijk bij de fiscus. Gelukkig heeft hij uiteindelijk iemand gevonden die zijn geldzaken regelde en in afspraak met het sociaal fonds van de Nederlandse auteursrechtenvereniging Buma/Stemra zijn schulden afbetaalde. Hij had nog 110 gulden op zijn bankrekening toen hij emigreerde naar Thailand, waar hij nog altijd woont op het eiland Koh Samui.

Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.