10-10-17

Dinsdag 10 oktober 2017

Living In The Future

John Prine

 

VOEDSELBEDELINGJukePrine0.jpg

Vandaag viert John Prine zijn 71ste verjaardag. Het is eigenlijk verwonderlijk dat deze invloedrijke singer-songwriter in de vier jaar dat De Jukeboxkalender bestaat enkel nog maar zijdelings ter sprake is gekomen. Ik ben een fan van het eerste uur. Altijd ben ik opgegaan in zijn maatschappijkritiek, zijn nostalgische beschouwingen, zijn vaak humoristische – zeg maar cynische – teksten. Misschien ben ik er niet aan toegekomen omdat er zoveel over hem te vertellen valt. Eén song uit zijn repertoire kiezen, is onmogelijk.

Het was Kris Kristofferson die hem ontdekte en zijn eerste platencontract regelde. Op zijn titelloze debuutelpee in 1971 stond onder meer Sam Stone, het verhaal van een Vietnamveteraan die zijn oorlogstrauma verwerkt met morfine en heroïne. Daarin krijg je al zo’n prachtzin van hem: ‘There’s a hole in daddy’s arm, where all the money goes. Jesus Christ died for nothing, I suppose.’ Toen Johnny Cash het nummer coverde, liet hij Jezus buiten beschouwing. Op datzelfde eerste album stond ook Angel From Montgommery, wat ik graag mag horen in de versie van Bonnie Raitt op haar onvolprezen plaat Streetlights uit 1974. Blij dat ik die plaat heb.

JukePrine1.jpgJukePrine2.jpgJohn Prine evolueerde van folk naar een lichtjes rockende country, een beweging die ik kon smaken. Dat begon met zijn derde elpee Sweet Revenge, opgenomen in Nashville. Alleen de hoesfoto kondigde al een nieuwe stijl aan. Liet hij zich eerder nog op een strobaal fotograferen, dan lag hij nu met zijn cowboylaarzen omhoog en een sigaret in de mond als een James Dean in een ‘décapotable’. De titeltrack is een van mijn favorieten. Vanaf toen klonk zelfs zijn stem anders. Wie kennis wil maken met zijn vroeg werk, schaft zich best de verzamelaar Prime Prine aan. Die ligt hier nog geregeld onder de naald. Maar ik draai ook graag Storm Windows uit 1980. De tweede track op de A-kant is het haast sarcastische Living In The Future. We bouwen ruimtetuigen, maar de mensen staan aan te schuiven voor de voedselbedeling. Dat is weer zo’n sterke zin: ‘We’re all driving rocket ships ald talking with our minds. And wearing turquoise jewelry and standing in soup lines.’

 

Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be

 

Post een commentaar