30-10-17

Maandag 30 oktober 2017

White Rabbit

Jefferson Airplane

 

JukeRabbit.jpgVAN HOOGVLIEGER

TOT BUIKLANDING

Vandaag wordt Grace Slick al 78 jaar. Met de familienaam Wing werd ze geboren uit Scandinavische ouders in San Francisco. Haar artiestennaam heeft ze overgehouden van haar eerste huwelijk met Jerry Slick. Met hem en zijn broer Darby Slick speelde ze trouwens in de band The Great Society. En toen ze halfweg de sixties bij Jefferson Airplane aan boord werd genomen, nam ze twee songs van haar vroegere groep mee. Het werden de grootste successen voor Jefferson Airplane: Somebody To Love en White Rabbit, hieronder te zien op Woodstock. Dat laatste nummer had ze zelf geschreven, het andere was van de hand van haar schoonbroer Darby Slick. Het waren allebei exponenten van de tegencultuur die in die dagen aan de Amerikaanse Westkust bloeide. Als je ze vandaag beluistert, wordt duidelijk welke buiklandingen Grace Slick heeft gemaakt met latere projecten als Starship. Op z’n zachtst gezegd, We Built This City of Nothing’s Gonna Stop Us Now waren geen hoogvliegers. Zou die afgang wat te maken hebben gehad met het feit dat ze ondertussen zwaar door de drankduivel werd getreiterd? Herhaaldelijk werd ze danig boven haar theewater gearresteerd en in Duitsland moest eens een concert worden afgeblazen omdat ze te zat was om op het podium te komen.

Een leuke anekdote is dat Grace Slick in 1969 in Het Witte Huis werd uitgenodigd voor een schoolreünie met een van de dochters van Richard Nixon. Ze ging naar de afspraak in het gezelschap van Abbie Hoffman, de anarchistisch activist die tijden het Woodstock-festival het concert van The Who onderbrak met een politieke toespraak. Samen hadden ze het plan opgevat LSD in het drankje van de president te doen. Maar dat ging niet door, want de twee werden herkend door veiligheidsagenten en verwijderd. De uitnodiging, die op haar meisjesnaam Grace Wing was verstuurd, zou nooit de deur zijn uitgegaan als men wist wie die studente ondertussen was geworden.

 

PS / Toen ik het zaterdag over Porter Wagoner had, schreef ik dat ik veel covers van A Satisfied Mind bezat, maar niet zijn origineel. Je zal het niet geloven, maar dezelfde dag is het mij in mijn schoot gevallen. Het staat namelijk op de verzamel-cd die deze maand bij het maandblad Mojo zit.

 

 Welkom aan de lezers die hier zijn terechtgekomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

Post een commentaar