31-10-17

Dinsdag 31 oktober 2017

Bad Case Of Loving You

Moon Martin

 

OVER DE MAAN

Toen ik het op 26 september, bij de verjaardag van zijn overlijden in 2003, hier over Robert Palmer had, beloofde ik bij gelegenheid iets te schrijven over Moon Martin, de auteur en originele uitvoerder van Palmers hit Bad Case Of Loving You. Die gelegenheid biedt zich nu aan, want Moon Martin wordt vandaag 67.

JukeMoon.jpgIk was een fan van zijn pubrock, van het einde van de jaren zeventig tot begin de jaren tachtig, en heb zijn vier eerste elpees in mijn verzameling zitten. Op vinyl, zeg ik er voor alle duidelijkheid bij, want ze verschenen twintig jaar na datum samen op twee cd’s. Zijn debuut kwam uit in 1978 en heette Shots From A Cold Nightmare. Met zijn te grote bril en zijn Beatleshaar zag hij op de hoesfoto uit als een voorloper van de nerds. Muzikaal werd hij vergeleken met tijdgenoten als Elvis Costello en Nick Lowe, die het overigens wel veel langer hebben volgehouden dan hij. Zijn simpele popsongs gingen er bij mij wel in. De B-kant van Shots From A Cold Nightmare opende met Bad Case Of Loving You, dat dus een jaar later een hit werd in de uitvoering van Robert Palmer. De A-kant sloot af met zijn compositie Cadillac Walk. Vreemd genoeg was die song al een jaar eerder verschenen op Cabretta, de debuutelpee van Mink De Ville, waarop ook Spanish Stroll en Mixed Up, Shook Up Girl stonden. Martins tweede, Escape From The Dominiation, leverde hem zijn eerste eigen hitjes op, al was de dertigste plaats in de Amerikaanse hitparade de hoogste positie voor Rolene. Ik vond het langzame No Chance, dat piekte op 50 in de Billboard Hot 100, echter veel beter. Nadat de elpees Street Fever en Mystery Ticket, waaruit ik vaak nummers draaide in BRT-radioprogramma’s, ondergewaardeerd bleven, verdween Moon Martin halfweg de jaren tachtig uit de muziekwereld. Tien jaar later beleefde hij nog een opflakkering met twee albums die echter ook in de vergeetput zijn beland.

Voor hij aan zijn solocarrière sleutelde, speelde Moon Martin in enkele bandjes, soms zelfs ronduit rockabilly. Ook werd hij ingehuurd als sessiemuzikant, onder meer voor opnames van Del Shannon en Jackie DeShannon. Hij schijnt mee te doen op enkele songs van Gram Parsons die nooit werden uitgebracht. Ik lees hier en daar dat hij ook te horen is op Silk Purse van Linda Ronstadt, maar daar vind ik zijn naam niet terug. Dat is wel het geval met haar elpee Linda Ronstadt uit 1972. Hier verscheen die plaat een paar jaar later onder de titel Linda Ronstadt And Friends, het is de oudste plaat van haar die ik heb, 45 jaar geleden gekocht. Dat waren nogal ‘friends’ die ze rond zich had verzameld, zeg maar de crème van de countryrock die zich toen aan de Amerikaanse westkust ontwikkelde. Ik noem voor de vuist Glenn Frey, Don Henley, Bernie Leadon en Randy Meisner, de originele bezetting van de Eagles. Maar John David Souther was er ook bij, Sneaky Pete Kleinow en Herb Pedersen, drummer Roger Hawkins en achtergrondzangeres Mary Clayton. Van liefst vijftien van die ‘friends’ worden de namen groot afgedrukt op de voorkant van de hoes. En kijk, daar staat hij ook bij, als laatste in het rijtje. Maar toen heette hij nog John Martin. ‘Moon’ was een bijnaam die vrienden hem hadden gegeven omdat hij het in zijn songs zo vaak over de maan had.

 Welkom aan de lezers die hier zijn terechtgekomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

Commentaren

Toch nog één leuk detail: de glamelectropopsingle 'X-Ray Vision' uit 1982 was misschien geen echte hoogvlieger in de hitparades maar werd wel een hit op MTV.

Gepost door: Stijn Lauwers | 31-10-17

Reageren op dit commentaar

Heb ook die 4 LP's. Altijd van zijn songs gehouden.

Gepost door: Luc Wauters | 31-10-17

Reageren op dit commentaar

Mose Allison : nooit van gehoord. Maar hoe aanstekelijk speelt die man. Precies waar ik van hou. Bedankt.

Gepost door: Jos Bosmans | 11-11-17

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar