18-11-17

Zaterdag 18 november 2017

(Is Anybody Going To) San Antone

Doug Sahm

 

TOEN ONZE DOUG EEN DOUGJE WAS *

JukeDoug.jpgVandaag in 1999 overleed Doug Sahm. Dat hij een voorname plaats inneemt in mijn collectie blijkt als ik zijn verscheidenheid aan platen eens uit de kast trek en voor een foto uitstal op de vloer. De discografieën van hem zijn vaak onvolledig en dat is te begrijpen. Van zijn debuutsingle A Real American Joe in 1952 tot zijn postume cd The Return Of Wayne Douglas in 2000 en de verzamelaars die daar nog op volgden, heeft hij opvallend veel werk uitgebracht. Bovendien deed hij dat vaak onder andere namen, op uiteenlopende platenlabels, soms vanuit Canada en een tijdlang zelfs vanuit Scandinavië. En dan zwijg ik nog over de obscure compilaties die naargelang het land van herkomst soms een andere tracklist en verschillende hoezen hebben. Nadat ik hem in vervlogen tijden eens mocht interviewen voor de BRT bleven we contact onderhouden. Hij bezorgde mij vaak platen, soms zelfs persingproeven zonder tekst op de labels. Ik heb het raden naar de titels van de nummers op die platen.

Laat me de rest eens overlopen. Bij Texas Mavericks droeg hij een masker en liet hij zich op de hoes Samm Dogg noemen. Onder zijn eigen naam vormde hij, met onder meer Flaco Jimenez en Freddy Fender, de Tex-Mex-supergroepen Texas Tornados en Los Super Seven.

Als jonge tiener was ik al zot van de aanstekelijke deuntjes die hij halfweg de jaren zestig voortbracht met Sir Douglas Quintet, een groep die hij oprichtte met zijn jeugdvriend Augie Meyers. Ik denk aan Dynamite Woman en vooral She’s About A Mover, dat ik op het album Mendocino uit 1969 heb staan.

Op sommige elpees verschenen alleen de namen van Doug Sahm en Augie Meyers, wat bijvoorbeeld het geval is met The West Side Sound Rolls Again uit 1983. Van de andere kant waren er ook platen waarop voluit Doug Sahm and The Sir Douglas Quintet with Augie Meyers vermeld stond. Dat is het geval bij Quintessence uit 1982, een van de albums die uitkwamen op het Zweedse label Sonet. De B-kant van The Midnight Sun, waarop voormalig CCR-drummer Doug Clifford meespeelt, opent niet toevallig met Meet Me In Stockholm. Het werd een van de meest verkochte singles ooit in Scandinavië.  

Doug Sahm heeft ook solo-elpees gemaakt, zo heb ik het bluesy Hell Of A Spell in huis En dan is er nog Doug Sahm And Band uit 1973, inmiddels een cultplaat geworden omwille van de opmerkelijke bezetting met onder meer Dr. John en zelfs Bob Dylan. Met de openingstrack, (Is Anybody Going To) San Antone, trekken we naar zijn Texaanse geboorteplaats. Op zijn vijfde was hij er al op de radio te horen als Little Doug Sahm en op zijn elfde nam hij zijn eerste plaat op. Zijn interessantste werk uit de jaren vijftig werd in 1979 uitgebracht op de verzamelaar Way Back When He Was Just Doug Sahm.

 

* De titel van deze bijdrage is een verwijzing naar het kinderliedje 'Toen Onze Mop Een Mopje Was', dat ik vroeger op een single met een bijpassend boekje had. Naar wat ik verstond van het Nederlands koortje zong ik trouwens altijd 'Toen onze mops een mopsje was.'

 

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

Commentaren

Nog gezien in Passage 44 in Brussel 1981.Prachtig concert.

Gepost door: Luc Wauters | 24-11-17

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.