28-11-17

Dinsdag 28 november 2017

Winchester Cathedral

The New Vaudeville Band

 

MEGAFOON

Op deze dag in 1966 bereikte The New Vaudeville Band de eerste plaats in de Amerikaanse hitparade met Winchester Cathedral. Ik fluit er nog graag op mee. Liefst drie weken hield de single het uit op die toppositie, wat een opmerkelijk prestatie was voor een Britse groep die eigenlijk niet bestond. Het was een project met studiomuzikanten rond songwriter Geoff Stephens. Toen het plaatje een wereldhit werd, moest in allerijl een formatie worden samengesteld om op televisie te verschijnen. The Bonzo Dog Doo-Dah Band werd nog gevraagd om die rol te spelen, maar weigerde.  

Geoff Stephens heeft veel hits afgeleverd in de sixties en seventies. Hij pende het door mij zo gesmaakte The Crying Game voor Dave Berry, maar had ook de hand in pakweg There’s A Kind Of Hush van Herman’s Hermits, Sorry Suzanne van The Hollies, Goodbye Sam Hello Samantha van Cliff Richard en Knock Knock Who’s There?, de Eurosonginzending van Mary Hopkin. JukeWinch.jpg

De lievelingsmuziek van Geoff Stephens dateerde uit de jaren dertig. In Groot-Brittannië sprak men van ‘music hall’, in de Verenigde Staten van ‘vaudeville’. In die stijl schreef hij Winchester Cathedral en hij vroeg bij de opnames nadrukkelijk dat John Carter moeite zou doen om Rudy Vallée, een popualire zanger uit die periode, te imiteren. Vallée zong soms door een megafoon, althans een soort blikken hoorn. Voor de show haalde The New Vaudeville Band dat attribuut wel eens boven, maar in de studio werd het geluidseffect bereikt door te zingen met de handen voor de mond.

De kathedraal van Winchester, in Hampshire, is een van de grootste kathedralen ter wereld. Graham Nash heeft er ook een song over geschreven: Cathedral, in 1977 de laatste track op de elpee CSN van Crosby, Stills & Nash.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

 

Post een commentaar