10-12-17

Zondag 10 december 2017

(Sittin’ On) The Dock Of The Bay

Otis Redding

 

ZWARTE DAG

Een zwarte dag voor de soul. Vandaag vijfig jaar geleden overleed Otis Redding. Hij was nog maar 26 toen zijn vliegtuig in slecht weer terechtkwam en neerstortte in het bevroren meer van Monona, nabij Madison in Wisconsin. Met hem stierven vier leden van zijn begeleidingsband, The Bar-Kays. Die scoorden datzelfde jaar een grote hit met Soul Finger uit hun debuutelpee. JukeOtis.jpg

Enkele dagen voor zijn dood had Otis Redding (Sittin’ On) The Dock Of The Bay opgenomen. Zoals dat gebruikelijk was bij zijn label Stax, werd hij daarbij begeleid door het vaste huisorkest dat onder de naam Booker T. and the MG’s instrumentale hits scoorde, zoals Time Is Tight en Green Onions. De gitarist van de groep was Steve Cropper. Die was niet alleen de coauteur van (Sittin’ On) The Dock Of The Bay, hij speelde ook de gitaarpartij en trad op als producer. Toen hij na de dood van de zanger de single in zijn eentje afwerkte, mixte hij er klotsende golven en kwetterende meeuwen tussen. Otis Redding had hem verteld dat hij vooral dergelijke geluiden had gehoord toen hij de songtekst schreef aan boord van een gehuurde woonboot in Waldo Point Harbor in het Californische Sausalito. Op een van de tracks had Otis Redding zelf het geschreeuw van meeuwen nagebootst. De afgewerkte versie heeft hij nooit gehoord.

Op het einde van (Sittin’ On) The Dock Of The Bay horen we iemand fluiten. Daarover doen verschillende verhalen de ronde. Volgens sommige bronnen had Otis Redding het laatste couplet nog niet geschreven en was hij van plan het later toe te voegen. Daarom besloot hij tijdens de opname wat te neuriën en te fluiten. Zo zou het dan na zijn dood op de plaat zijn verschenen. Ik kan echter geen geneurie herkennen en hecht meer geloof aan het verhaal van Steve Cropper. Die heeft gezegd dat de zanger een ‘fadeout rap’ klaar had, een gesproken fragmentje dat in die tijd veel voorkwam op soulplaten. Maar hij was de tekst vergeten en begon dus maar te fluiten. Hoewel het deuntje op de oorspronkelijke tape van tussen zijn lippen kwam, werd het opnieuw opgenomen met bluesartiest Sam Taylor. Het is zijn gefluit dat uiteindelijk op de single belandde.  

I’ve Been Loving You Too Long, These Arms Of Mine, Respect, That’s How Strong My Love Is, Try A Little Tenderness, Pain In My Heart. Ik kan wel een dozijn Reddingnummers noemen die ik beter vind dan (Sittin’ On) The Dock Of The Bay. Maar het werd wel zijn grootste hit, meer het werd zijn enige Amerikaanse nummer 1. Trouwens, de single was de eerste postume nummer 1 in de geschiedenis. En ook de eerste Gouden Plaat voor een overleden artiest.

Onlangs werd in het maandblad Mojo aan Steve Cropper gevraagd wat er van Otis Redding zou geworden zijn als hij nog leefde. “Hij zou een grootvader zijn”, lachte hij eerst. Dan vervolgde hij ernstig: “He’d still be the King Of Soul. And I bet he would still be performing.”

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be