28-02-18

Woensdag 28 februari 2018

Why Do Fools Fall In Love

Frankie Lymon & The Teenagers

 

VERLIEFDE DWAZEN

Vijftig jaar geleden overleed Frankie Lymon aan een overdosis drugs. Het kindsterretje met zijn falsettostem wist zich naar het voorplan de wringen bij The Teenagers.

JukeT.jpgDe groepsnaam was gemakkelijk gevonden, het waren allemaal tieners, drie Afro-Amerikanen en twee Puerto Ricanen. Ze traden altijd in uniformen op, soms in een trui met een T, waardoor ze studenten leken. Lymon was veertien jaar toen in 1956 hun debuut en grootste hit uitkwam: Why Do Fools Fall In Love. Zijn naam en die van de platenbazen George Goldner en Morris Levy stonden als de componisten vermeld, hoewel algemeen wordt aangenomen dat ook andere groepsleden – zeker Herman Santiago – hebben meegeschreven. Pas toen Diana Ross het nummer in 1981 coverde, barstte de ruzie over de auteursrechten los. Tijdens een juridische lijdensweg die tot 1996 duurde, spraken verschillende rechtbanken zich verschillend uit. Tot slot werd de kwestie helemaal naar de papiermand verwezen omdat het proces langer dan drie jaar na de feiten was aangespannen.

In de Bronx geboren, van straat geplukt en tot een vedette gekneed. Wat doet dat met een jonge tiener? Nog voor zijn twintigste moest Frankie Lymon behandeld worden in een afkickkliniek. In het magazine ‘Vintage Rock’ lazen we dat hij eens stomdronken op de stoep stond bij Ronnie Spector, de leadzangeres van The Ronettes en een tijdlang de echtgenote van producer Phil Spector. Om te ontsnappen aan zijn pogingen om haar te bepotelen, sloot ze zich op in het toilet.

Op 27 februari 1968 werd Frankie Lymon dood aangetroffen in de badkamer van zijn oma. Een overdosis heroïne had hem het leven gekost. Hij is 25 jaar geworden. ‘Why does the rain fall from up above?’

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

27-02-18

Dinsdag 27 februari 2018

Pony Time

Chubby Checker

 

STOKPAARDJE JukeCC.jpg

Op deze dag in 1961 bereikte Chubby Checker de eerste plaats in de Amerikaanse hitparade met Pony Time. Hij hield het er liefst vijf weken uit. Na The Twist was dat zijn tweede nummer 1. En weer ging het over een dans en hoorden er pasjes bij. Deze keer moest je doen alsof je op een paard zat en dat dier aanspoorde door links en rechts met denkbeeldige teugels te slaan. In die tijd – lang voor De Kabouterdans of La Macarena – waren er veel dansjessongs. Soms bestond een nummer louter uit een opsomming van dansen. Het bekendste voorbeeld daarvan is Land Of A Thousand Dances van Wilson Pickett uit 1963. Buiten pakweg de bop, de twist, de chicken, de hand jive en de mash patato passeert ook de pony de revue.

Pony Time werd geschreven door Don Covay en John Berry, die samen in The Rainbows zaten, een groep waarin ook Marvin Gaye en Bill Stewart hun kelen schraapten. Je mag die formatie niet verwarren met Randy & The Rainbows, de oorspronkelijk uitvoerders van Denis van Blondie, dat bij hen Denise heette.

Don Covay nam in 1960 de originele versie van Pony Time op met zijn groep The Goodtimers, die nog platen hebben ingeblikt met Jimi Hendrix. Zijn manier van zingen zou van grote invloed zijn geweest op Mick Jagger en als ik zijn latere platen See Saw en Sookie Sookie hoor, kan ik dat beamen. Maar in mijn hart heeft hij vooral een plaats verworven als auteur van het fantastische Chain Of Fools van Aretha Franklin.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

26-02-18

Maandag 26 februari 2018

Java

Al Hirt

 

NIET HET EILAND

Op deze dag in 1962 werd het bekende instrumentale nummer Java opgenomen door Al Hirt, een trompettist uit New Orleans. De song werd wel pas in januari 1963 uitgebracht als een track van het album Honey In The Horn. Eenmaal op single verschenen, werd het een grote hit in tal van lijsten. De blazer kreeg er ook een Grammy voor.jukeHirt.jpg

Het verhaal achter deze song begint in 1958. De platenproducer Danny Kessler deed vaak een beroep op pianist Allen Toussaint als er muzikanten of zangers moesten begeleid worden tijdens audities. Na een van die sessies vroeg Kessler aan Toussaint om enkele piano-instrumentals te bedenken. Hij kwam met liefst twaalf songs op de proppen. Die belandden op de elpee The Wild Sounds Of New Orleans, gestoken in een hoes waarop Tousan als artiestennaam werd vermeld. Java was een van die werkstukken. Omdat het deuntje eigenlijk tijdens de opnamesessie zijn definitieve vorm kreeg, werden enkele deelnemende studiomuzikanten als mede-auteurs beschouwd. De meest bekende van hen is saxofonist Alvin ‘Red’ Tyler. Het album van Tousan had weinig succes, tot Floyd Cremer in 1962 de hitparade haalde met een cover van Java. Hij speelde het op piano, zoals het origineel. Toen Al Hirt die versie te horen kreeg, besloot hij er een trompetuitvoering van te maken. En de rest is geschiedenis. Allen Toussaint wist niets van Hirts plaat. Toevallig hoorde hij ze tijdens zijn legerdienst op de radio. Geen van de andere dienstplichtigen wou geloven dat het een compositie van hem was.

Al Hirt werd soms ‘The Monster’ genoemd omdat hij een kolos van een kerel was. Dat belette hem niet wat schuchtere danspasjes uit te proberen in de Ed Sullivan Show (zie clip hieronder) , waar hij Java live bracht, nu en dan wat improviserend.

Hoewel er op YouTube een clipje circuleert waarin reclame voor Java-koffie is verwerkt, had de songtitel niets te maken met dat merk. Ook was er geen verband met het Indonesische eiland Java of de gelijknamige Parijse dans en al zeker niet met de computerprogrammeertaal, want die bestond toen nog lang niet. Het was de naam van een renpaard. Trouwens, producer Danny Kessler had alle nummers op The Wild Sounds Of New Orleans de naam van zo’n prijsbeest gegeven. Hij was een trouwe bezoeker van de paardenrenbaan.         

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

24-02-18

24 februari 2018

Closed.jpg

23-02-18

Vrijdag 23 februari 2018

Im Nin’Alu

Ofra Haza

 

DE ISRAËLISCHE MADONNA

Op deze dag in 2000 overleed de in Tel Aviv geboren Ofra Haza aan complicaties van haar HIV-infectie. Nu kan dat zo droog meegedeeld worden, maar toen de krant Ha’aretz die details van haar overlijden bekend maakte, ontstond er commotie. Je moet weten dat zij in haar geboorteland aan de lopende band hits had gescoord, onderscheidingen had gekregen en ook internationaal bekendheid had verworven. Ze werd de ‘Israëlische Madonna’ genoemd.

Hier kwamen we haar voor het eerst tegen in 1983 toen ze met Chai tweede werd op het Eurovisiesongfestival. De winnares dat jaar was Corinne Hermès voor Luxemburg. Zij zong Si La Vie Est Cadeau. Ik heb het eens opgezocht, het zegt me niets. Enfin, ik hoor wel dat het een doorslagje is van alle Franstalige inzendingen uit die jaren.

JukeOfra.jpgWe maken een sprong in de tijd, naar de periode dat Ofra Haza veel aanbiedingen kreeg om haar stem te laten klinken op platen van diverse artiesten. Zo is zij te horen op My Love Is For Real van Paula Abdul, maar – minder bekend – ook op That’s Why People Fall In Love op het album Astronauts And Heretics van Thomas Dolby. Het meest bekend is haar medewerking aan een nieuwe versie van de 80’s-hit Temple Of Love die The Sisters Of Mercy maakten voor hun verzamelaar Some Girls Wander By Mistake uit 1992. Solo had ze in 1988 doorheen heel Europa een hit met Im Nin’Alu. Hier raakte ze niet hoger dan de veertiende plaats, maar in pakweg Duitsland, Oostenrijk en Zweden stond ze op nummer 1. De ‘heavy rotation’ op MTV was daar niet vreemd aan. Later is het herhaaldelijk gesampled in hiphopnummers. De songtekst is een zeventiende-eeuws Hebreeuws gedicht over de poorten van de hemel. Toen Madonna het citeerde in het nummer Isaac op het album Confessions On A Dancefloor werd ze beschuldigd van blasfemie. Maar daarmee is ons verhaaltje wel mooi rond. Van de ene naar de andere Madonna.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be