24-03-18

Zaterdag 24 maart 2018

River Deep Mountain High

Ike & Tina Turner

 

OVERAL HOOR JE HAAR BAS

Oma aan de top. Vandaag viert Carol Kaye haar 83ste verjaardag. Indien haar naam je niets zegt, ken je ongetwijfeld toch verschillende songs waaraan ze haar medewerking heeft verleend. De veelgevraagde studiomuzikante heeft in een carrière van meer dan vijftig jaar namelijk meegespeeld op naar schatting tienduizend platen, waaronder talrijke tophits uit de jaren zestig en zeventig. Daarmee moet ze de meest beluisterde bassiste aller tijden zijn.

Een opsomming is onbegonnen werk. Ik vermeld hier enkel een beperkte discografische selectie om aan te tonen hoe divers haar werk als sessiemuzikante is geweest. Carol Kaye bespeelde een basgitaar van het merk Fender op verschillende songs van Ray Charles en talrijke hits van The Beach Boys. Verder is zij te horen op de singles Homeward Bound van Simon & Garfunkel, Feelin’ Alright van Joe Cocker, I’m A Believer van The Monkees, Indian Reservation van Paul Revere & The Raiders, Somethin’ Stupid van Frank & Nancy Sinatra, The Way We Were van Barbara Streisand en Carry On van JJ Cale. Op het titelloze solodebuut van Neil Young deed ze mee, op elpees van Dusty Springfield en op het album Freak Out! van Frank Zappa. Ook zorgde zij voor de lage tonen op bekende kenwijsjes van televisieseries als ‘Mannix’, ‘Mission Impossible’, ‘Peyton Place’ en ‘Bonanza’. Hoewel ze meestal werd ingehuurd om de baspartij te spelen, mocht ze ook geregeld de gitaarsnaren beroeren. Dat was onder meer het geval bij de opnames van grote hits zoals Then He Kissed Me van The Crystals, La Bamba van Ritchie Valens, Let’s Dance van Chris Montez, Needles And Pins van Jackie DeShannon, The Beat Goes On van Sonny & Cher en You’ve Lost That Loving Feeling van The Righteous Brothers.

JukeRiver.jpgCarol Kaye was de enige vrouw in een los samenwerkingsverband van studiomuzikanten in Los Angeles dat de geschiedenis ingaat als The Wrecking Crew. Volgens haar werd de sessiegroep echter nooit zo genoemd. De gelegenheidsformatie werd wel aangeduid als The First Call Gang of The Clique. Zij zegt dat de naam Wrecking Crew een verzinsel is uit de biografie van Hal Blaine, een drummer die beweert dat hij op veertig nummer 1-hits de trommelstokken hanteert. Andere – later bekend geworden – leden van de bende waren Leon Russell, Glen Campbell en Mac Rebennack, beter bekend als Dr.John. Dit kliekje was niet alleen de anonieme begeleidingsband van tal van zangers en zangeressen, soms waren zij gewoon stand-in voor de groep die zijn naam op de hoezen liet drukken. Dat zijn eigenlijk de muzikanten waren op de eerst twee elpees van The Monkees zal je niet verwonderen. Maar er zijn ook minder verwachte voorbeelden. Zo is op de single Mr. Tambourine Man van The Byrds maar één bandlid te horen: Roger McGuinn met zijn twaalfsnarige Rickenbacker. Alle andere instrumenten worden gespeeld door The Clique. Dat geldt ook voor het beroemde album Pet Sounds van The Beach Boys, waarop alleen Brian Wilson te horen is, geruggesteund door sessiemuzikanten onder wie Hal Blaine, Glen Campbell en Carole Kaye.

Of ze nu The Wrecking Crew of The Clique werden genoemd, als vast studio-orkest van Phil Spector werden ze soms op platenhoezen vermeld als The Phil Spector Wall Of Sound Orchestra. Ze hebben inderdaad veel bijgedragen aan de ontwikkeling van de geluidsmuurmethode van deze producer. Een goed voorbeeld daarvan is River Deep - Mountain High van Ike & Tina Turner. Ike Turner werd extra betaald om… weg te blijven uit de studio. Spector wilde alleen Tina’s stem en huurde een veertigtal achtergrondzangers en sessiemuzikanten in. Daar was ook Carol Kaye bij.  

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

Commentaren

Misschien ook vermeldenswaard dat de beroemde intro van Nancy Sinatra's "This boots are made fot walkin'" ook van Carol Kaye is

Gepost door: Jos Mortrelmans | 24-03-18

Reageren op dit commentaar

In verband met dit item verwijzen naar het schitterende boek "The Wrecking Crew" van Kent Hartman, in het Engels uitgebracht in 2012 door uitgeverij Thomas Dunne Books in New York, met als ondertitel "The inside story of rock and roll's best-kept secret. The unknown studio musicians who recorded the soundtrack of a generation". Diverse pagina's zijn gewijd aan Carole Kaye, onder meer aan haar jeugdjaren, haar geloof, aan de tijd dat ze jazz speelde enz.

Lees je niet graag, maar kijk je liever, dan is er de boeiende docu op dvd "The wrecking crew! There was only one band behind them all". Alleen te verkrijgen via import.

Gepost door: Marc Brillouet | 24-03-18

Reageren op dit commentaar

Post een commentaar