13-04-18

Vrijdag 13 april 2018

Born In The USA

Bruce Springsteen & The E Street Band

 

ROER DE TROM

Met tromgeroffel mogen we aankondigen dat Max Weinberg vandaag 67 wordt. ‘Mighty Max’, zoals Bruce Springsteen hem altijd aankondigt, is vooral bekend als de drummer van The E Street Band, maar hij heeft veel meer op zijn palmares.

Op zijn vijfde wist Max Weinberg wat hij wou worden. Hij was zo onder de indruk gekomen van drummer D.J. Fontana, die hij tijdens een televisieshow in 1956 achter Elvis Presley zag zitten. En inderdaad, een jaar later begon hij lessen te volgen en op zijn zevende trad hij al een eerste keer op voor publiek. Naast D.J. Fontana waren Hal Blaine, Charlie Watts en Levon Helm grote voorbeelden. Hij heeft ze allemaal geïnterviewd voor het boek ‘The Big Beat: Conversations With Rock’s Greatest Drummers’.

JukeMax.jpgHoewel ik het nergens in zijn bio’s tegenkom, weet ik dat Max Weinberg ook veel heeft geleerd van The Dave Clark Five. Ik hoorde het hem zelf vertellen in een prachtige BBC-documentaire over dat dynamisch vijftal, een van de populairste Britse bands halfweg de jaren zestig. Drummer Dave Clark zat, in tegenstelling tot wat toen de gewoonte was, niet achter de rest van muzikanten weggedoken, maar was letterlijk de frontman. Tijdens een Amerikaanse tournee stond Max Weinberg op de eerste rij. Hij vertelde in het televisieprogramma hoe hij het ritme van op het podium lijfelijk voelde tijdens nummers als Glad All Over en Bits And Pieces. Toen heeft hij veel gestolen met zijn ogen. “Er gaat geen optreden voorbij of ik doe enkele ‘Dave Clarkjes’”, gaf hij grif toe.

Max Weinberg leerde Bruce Springsteen kennen in 1974 toen hij in zijn voorprogramma speelde met zijn toenmalig groepje The Jim Marino Band. The E Street Band had afscheid genomen van drummer Vini Lopez, bijgenaamd Mad Dog, en zijn vervanger Ernest Carter, Boom genoemd, gaf er na korte tijd de brui aan. Weinberg was precies de man die Springsteen nodig had. In een personeelsadvertentie voor een nieuwe drummer had hij namelijk gezet dat hij geen ‘junior Ginger Baker’ wou. Weinberg, die zich ver van een rock-‘n-roll levensstijl hield en al als tiener in driedelig pak liep, was niet de man die wou uitfreaken in lange drumsolo’s zoals Ginger Baker, maar strak het ritme aangaf en zo mee de basis legde voor de karakteristieke sound van The E Street Band. Je moet niet over een uitzonderlijke opmerkzaamheid beschikken om te zien hoe de Boss en zijn drummer tijdens optredens de band leiden, simpel door elkaar aan te kijken. Zij bepalen samen hoe lang de solo duurt, of een refrein wordt herhaald en wanneer een tempowisseling nodig is of een babbelmoment wordt ingelast. “Het oogcontact tussen die twee is eigenlijk niet nodig”, heeft Steven Van Zandt eens gezegd. “Op het podium kan Max de gedachten van Bruce lezen.”

In juli 2012 verscheen in het onvolprezen weekblad The New Yorker een liefst negentien pagina’s tellende reportage van journalist David Remnick, die de gelegenheid kreeg om een volledige tournee met Bruce Springsteen en zijn groep mee te reizen. In dat artikel – ik heb het hier nog liggen – vergeleek Nils Lofgren, die twee nieuwe heupen heeft en veel pijnen in zijn schouders doorstaat, de coulissen bij een Springsteenconcert met een veldhospitaal. Van Max Weinberg werd in een adem onthuld dat hij twee chirurgische ingrepen aan zijn rug en zeven aan zijn handen en polsen had meegemaakt. Ook onderging hij een openhartoperatie en werd hij behandeld voor prostaatkanker. En toch heeft hij sedert 1974 geen enkel concert van The E Street Band gemist. Alleen in een periode dat hij zijn baantje bij de Boss combineerde met dat van bandleider in laatavondtalkshows op de Amerikaanse televisie moest hij soms verstek laten gaan. Dan werd hij vervangen door zijn zoon Jay Weinberg, die nu bij de gemaskerde heavy-metaljongens van Slipknot speelt.

Inmiddels bestaat er ook een Max Weinberg Big Band en een Max Weinberg Quintet. Minder bekend is dat ‘Mighty Max’ ook als sessiemuzikant heeft gewerkt. Hij speelt mee op platen van Soutside Johnny and The Asbury Jukes en Gary U.S. Bonds. Dat kan niet verwonderen, dat zijn allemaal vriendjes van Springsteen. Ook is hij te horen op Bat Out Of Hell, het succesalbum van Meat Loaf uit 1977 en op de daaruit getrokken wereldhit Paradise By The Dashboard Light. Nog opmerkelijker is dat hij achter het drumstel zat bij de opnames van twee power ballads die in de zomer van 1983 tegelijk op nummer 1 en op nummer 2 van de Amerikaanse hitparade stonden. Het gaat om Making Love Out Of Nothing van Air Supply en – ja, hoor – Total Eclipse Of The Heart van Bonnie Tyler.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

Post een commentaar