18-04-18

Woensdag 18 april 2018

Okie Dokie Stomp

Clarence ‘Gatemouth’ Brown

 

GROTE MOND

Op deze dag in 1924 werd Clarence ‘Gatemouth’ Brown geboren. Omdat hij op school nogal een mond kon opentrekken, gaf een leraar hem de bijnaam die hij later als artiest hanteerde. In 2005 overleed hij aan longkanker, enkele weken nadat de orkaan Katrina zijn huis had vernield. Ook na zijn dood bleef het noodlot hem achtervolgen. Toen de orkaan Ike in 2008 grote overstromingen veroorzaakte, kwam het kerkhof waar hij begraven lag onder water te staan. Zijn kist dreef rond.

JukeOkie.jpgClarence ‘Gatemouth’ Brown toerde twaalf keer door Europa. In 1996 deed hij het bluesfestival van Peer aan. Meestal wordt hij ingedeeld in de categorie van de bluesgitaristen, maar hij was veel meer dan dat. Van folk en jazz tot blues en Cajun, hij speelde zowat alle rootsgenres uit Louisiana, waar hij werd geboren, en Texas, waar hij opgroeide. Tussendoor leefde hij een tijdlang in Nashville, waar hij tal van countryplaten maakten. Ook in zijn instrumentenkeuze was hij veelzijdig. Hij was sterk op de mondharmonica, maar geneerde zich ook niet voor de fiddle of de mandoline. Soms kroop hij zelfs achter een drumstel. Toch mogen we zeggen dat vooral zijn gitaarspel virtuoos was. Zijn carrière kwam op een eigenaardige manier op gang tijdens een concert van T-Bone Walker in 1947, in een nachtclub in Houston. Nadat Walker onwel was geworden, sprong Gatemouth op het podium, nam een gitaar vast en begon tot verbazing van het publiek ter plekke te improviseren. Toen de nachtclubeigenaar kort daarna een platenlabel begon, liet hij Clarence Brown maar al te graag zijn gang gaan in instrumentale nummers, zoals Boogie Uproar. Ronduit het strafste uit die tijd – we zijn in het begin van de jaren vijftig – was Okie Dokie Stomp. Eigenlijk was dat een continue gitaarsolo op een pittig ritme. Ik heb het op de indrukwekkende compilatie-cd The Devil’s Music staan. Dat is een fantastische verzameling blues-, soul- , rock- en andere klassiekers die op verzoek van het muziekmagazine Mojo werd samengesteld door Keith Richard. Noem het de songs die zijn jeugd hebben gekleurd en die hem muzikaal hebben beïnvloed.

In de jaren tachtig kreeg Clarence ‘Gatemouth’ Brown een platencontract van Rounder Records, een label dat bij mij in de bovenste la ligt. Zijn eerste productie daar was Alright Again!, een album dat opent met Frosty van Albert Collins. Het leverde hem een Grammy op. Rounder Records koppelde hem in 1997 aan raszangeres Ruth Brown voor het album R+B=Ruth Brown. Ik hou erg veel van de track False Friend Blues, een nummer van Ivory Joe Hunter, die de wereld ook het heerlijk Since I Met You Baby schonk.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.