21-09-17

Donderdag 21 september 2017

Creep

Radiohead

 

ZELFCENSUUR jUKEcREEP.jpg

Vandaag 25 jaar geleden bracht Radiohead de debuutsingle Creep uit. Het was de voorloper van hun eerste elpee Pablo Honey en is, samen met No Suprises, een van de meest gekende nummers van de Britse band gebleven. ‘I’m a creep, I’m a weirdo (…) I don’t belong here.’ Zelf heeft hij er nooit wat over verteld, maar volgens gitarist Johnny Greenwood en bassist Colin Greenwood – inderdaad, twee broers – heeft zanger Thom Yorke het nummer al in de jaren tachtig geschreven, toen hij nog studeerde en aan de universieit zijn oog op een meisje had laten vallen. Zij was zo speciaal, maar hij was een ‘creep’ en een ‘weirdo’. Opmerkelijk is dat ook de namen van Albert Hammond en Mike Hazlewood als co-auteurs onder de song staan. Hoe dat komt? Wel, in 1972 stond The Air That I Breathe verstopt op het album It Never Rains In Southern California van Albert Hammond, maar het werd een grote hit in de versie van The Hollies. Bij de eerste beluistering van Creep viel het de songwriters meteen op dat een stukje melodie en een opeenvolging van akkoorden uit hun The Air That I Breathe was geplukt. Na een rechtszaak moeten zij als medecomponisten vermeld worden en krijgen ze een deel van de auteursrechten. Volgens Albert Hammond gaven de jongens van Radiohead ruiterlijk toe dat ze hadden gepikt: “Omdat zo fair waren zijn we in onze eis niet tot het uiterste gegaan, maar hebben we ons tevreden gesteld met een deel van de royalty’s.”

Zou het misschien daarom zijn geweest dat Radiohead later de song niet meer live wou spelen? Officieel waren ze nummer beu. Thom Yorke werd kwaad als het in interviews ter sprake kwam en toen het publiek om Creep bleef schreeuwen, reageerde hij furieus tijdens een concert in Montreal: “Fuck off, we’re tired of it.” Nu het f-woord toch gevallen is, nog even dit meegeven. Voor de Amerikaanse radio werd ‘so fucking special’ uit Creep vervangen door ‘so very special’. De bandleden hadden geen bezwaar tegen de ingreep omdat hun grote voorbeeld Sonic Youth gelijkaardige toegevingen had gedaan. Trouwens, in de BBC-clip hieronder kiest Thom Yorke ook voor zelfcensuur.

Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

20-09-17

Woensdag 20 september 2017

Love On Your Side

Thompson Twins

 

JANSEN EN JANSSEN

Vandaag viert Alannah Currie haar zestigste verjaardag. In de 80’s was zij een van de spilfiguren in de Britse synthpopformatie Thompson Twins. Zij speelde percussie, zong en schreef songteksten, maar was ook de styliste van de groep. De vormgeving, kledingstijl en haardracht wonnen in die tijd meer en meer aan belang in de popmuziek.

JukeTT.jpgEr zijn veel personeelswissels geweest, ooit zaten er zelfs zeven muzikanten in Thompson Twins. Toen ze in 1983 hun succeselpee Quick Step & Side Kick uitbrachten, waren ze echter een trio. Naast Alannah Currie bestond de band uit de toetsenisten Joe Leeway en Tom Bailey. Met die laatste vormde Alannah Currie een koppel. Ze hebben samen twee kinderen. Na een scheiding in 2003 hertrouwde ze met Jimmy Cauton van The KLF,

Ik heb Quick Step & Side Kick nog eens uit de kast getrokken en in de kleine lettertjes op de achterkant van de hoes viel mijn oog op een detail dat ik nooit eerder had gezien. Op Watching, de openingstrack vann de B-kant, zingt niemand minder dan Grace Jones mee. Toen de song op single verscheen verdween haar stem echter in de remix.

Op de elpee staat verder onder meer We Are Detective, een compositie van het echtpaar Bailey-Currie. Het is een duidelijk verwijzing naar de herkomst van hun groepsnaam. Die werd ontleend aan de stuntelige Kuifje-detectives ‘Jansen en Janssen’, die in het Engels ‘Thomson & Thompson’ heten.

Het album opent met Love On Your Side, hun eerste grote hit. Ook hier eindigde het plaatje bij de vijftien hoogste noteringen. De tekst was geschreven door Alannah Currie en vertrok dus vanuit het perspectief van een vrouw, maar omdat Tom Bailey deze keer de lead vocals voor zijn rekening nam werd daar aan gesleuteld om het uit de mond van een man te laten klinken.

 

 

 

Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be

 

 

19-09-17

Dinsdag 19 september 2017

Rubber Bullets

10CC

 

LOL OP Z’N ZEVENTIGSTE

Vandaag viert Lol Creme zijn zeventigste verjaardag. Lol? Aanvankelijk dacht ik dat zijn ouders eens goed gelachen hadden toen ze hun zoontje zo noemden. Maar in zijn geval blijkt Lol de vaak in Engeland gebruikte verkorting van de voornaam Laurence te zijn. De jarige van vandaag wordt vaak in één adem genoemd met Kevin Godley, de leeftijdsgenoot met wie hij al van in de jaren ‘50 muziek maakte en met wie hij van 1977 tot 1988 het duo Godley & Creme vormde. Hun Under Your Tumb en Wedding Bells bent u wellicht vergeten en als u zich Cry nog herinnert, is het omwille van de later vaak gekopieerde clip waarin tientallen gezichten in elkaar overvloeiden. Ze hadden dat filmpje zelf gemaakt en gingen trouwens voor de meest diverse artiesten video’s draaien. Ik vind An Englishman In New York nog altijd hun beste single. Vreemd genoeg haalde die de Britse hitparade niet, terwijl hij wel veel succes had in de Lage Landen.

Juke10.jpgIn 1998 ging Lol Creme bij The Art Of Noise spelen, maar hij zal vooral herinnerd worden als lid van 10 cc, een groep die hij oprichtte met de getalenteerde songwriter Graham Gouldman, de al vernoemde Kevin Godley en Eric Stewart, die getrouwd is met de zus van zijn vrouw. Ze werden een ‘art rock band’ genoemd. De structuren van hun composities – waaraan Lol Creme heel dikwijls meewerkte – waren inderdaad wat ingewikkelder dan doorsnee en hun intelligente ‘tongue in cheek’-teksten trokken mijn aandacht. Luister maar eens naar de stewardessfantasieën in I’m Mandy Fly Me, de ironische doo-wop-persiflage Donna of Dreadlock Holiday, een reggaeparodie waarin we een ongelukkige toerist op Jamaïca volgen. Sommige radiostations in het Verenigd Koninkrijk weigerden Rubber Bullets te draaien omdat ze er kritiek in hoorden op de manier waarop het Britse leger optrad in Noord-Ierland. In feite ging het over het neerslaan van een Amerikaanse gevangenisopstand, zoals de auteurs dat hadden gezien in een vooroorlogse misdaadfilm met James Cagney. In dat nummer is Lol Creme met zijn vrij hoge stem trouwens de leadzanger. En dan was er nog Wall Street Shuffle. In 1974, lang voor de financiële crisis dus, veegde 10 cc al de vloer met de gewetenloze beursmakelaars. Stewart en Gouldman schreven de song, maar het was Lol Creme die met het idee kwam aanzetten en de term uit de titel bedacht.

Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

18-09-17

Maandag 18 september 2017

True Love That’s A Wonder

Sandy Coast

 

NEDERPOPPION JukeSandy.jpg

Vandaag viert Hans Vermeulen zijn zeventigste verjaardag. Hij is altijd een voorname pion in de Nederpop geweest. Als muzikant en zanger, als componist en als producer. Op zijn zevende blies hij op een althoorn in de harmonie van zijn geboorteplaats Voorburg in Zuid-Holland, op zijn twaalfde kreeg hij zijn eerste gitaar, op zijn veertiende speelde hij accordeon in zijn eerste bandje. De opsomming is te vinden op zijn website die nog altijd actief is. Hij schreef de hit House For Sale voor Lucifer, de groep van zangeres en organiste Margriet Eshuijs. Ook hielp hij Anita Meyer aan haar eerste topper: The Alternative Way. Verder schreef hij songs voor tal van Nederlandse artiesten, onder wie Rob de Nijs. Ook staat hij te boek als de ontdekker van Ruth Jacott en Hans de Booij. Hoe goed zijn neus voor talent, of beter gezegd zijn oor voor hits wel was, bleek toen hij wat Spaanse straatgitaristen in Den Haag naar de studio sleepte, hen liet begeleiden door zijn eigen muzikanten en onder de naam Los Angeles in de Lage Landen succes boekte met Malagueña Salerosa, een uitentreuren gecoverd Mexicaanse volksliedje dat zelfs door Helmut Lotti en Berdien Stenberg op plaat werd gezet. Het weze hem vergeven dat hij zijn stem leende aan het studioproject dat in de jaren ’80 vreselijke, maar erg populaire medleys van sixtieshits afleverde onder de naam Stars On 45. Hij heeft bij mij immers veel krediet opgebouwd als frontman van Sandy Coast. De singles van die band hebben mij als tiener veel plezier geschonken en vandaag mag ik True Love That’s A Wonder nog graag opleggen. Dat is de grootste hit van de groep, de single waarmee ook in Vlaanderen de doorbraak geforceerd kon worden. Maar luister ook eens naar pakweg I See Your Face Again, Just A Friend of het door zijn broer Jan Vermeulen geschreven Capital Punishment. Toen dat laatste nummer werd opgenomen was Hans Vermeulen zo verkouden dat hij nauwelijks in staat was om te zingen. Vreemd genoeg maakt dat piepende en schurende stemgeluid net de charme van die song.

Halfweg de jaren zeventig viel Sandy Coast uit elkaar. Maar na een reünie voor een oldiesfestival in de zomer van 1980 maakte de band een doorstart. En acht jaar na hun laatste succesje haalden ze toen opnieuw de hitparade met The Eyes Of Jenny. Hans Vermeulen schreef die song nadat hij tijdens een concert van op het podium in het publiek een jeugdvriendin aan haar ogen had herkend. Jammer genoeg bleef ook het tweede leven van Sandy Coast niet duren.

Hans Vermeulen mocht dan een trofeekast vol gerenommeerde muziekprijzen als de Gouden Harp en de Edison in huis hebben, hij worstelde met privéproblemen, zijn huwelijk liep op de klippen en hij keek op tegen een berg schulden, voornamelijk bij de fiscus. Gelukkig heeft hij uiteindelijk iemand gevonden die zijn geldzaken regelde en in afspraak met het sociaal fonds van de Nederlandse auteursrechtenvereniging Buma/Stemra zijn schulden afbetaalde. Hij had nog 110 gulden op zijn bankrekening toen hij emigreerde naar Thailand, waar hij nog altijd woont op het eiland Koh Samui.

Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

17-09-17

Zondag 17 september 2017

Ooh Poo Pah Doo

Jessie Hill

 

CARNAVALSLIEDJukeHill.jpg

Op deze dag in 1996 overleed Jessie Hill, een icoon van de Louisiana blues. Bij het brede publiek is hij vooral bekend van Ooh Poo Pah Doo, een song waarvan meer dan honderd covers bestaan. Het werd opgenomen door soulartiesten als Wilson Pickett, Rufus Thomas en Etta James, maar ook door bluesmuzikanten als Taj Mahal en zelfs door Tina Turner, Steve Miller Band en The Who.

Jessie Hill was drummer in de begeleidingsbands van de legendarische New Orleans-pianisten Professor Longhair en Huey ‘Piano’ Smith. In zijn eigen groep House Rockers mocht hij ook zingen. Ooh Poo Pah Doo – niet te verwaren met Betty Boops favoriete uitspraak boop-boop-a-doop – schreef hij op basis van een deuntje dat hij een pianist in een bar hoorde spelen. Hij schreef er een tekst bij, hing er een bij Dave Bartholomew geleende intro aan en maakte een demo waarmee hij bij plaatselijke platenlabels ging leuren. Uiteindelijk mocht hij het opnemen met niemand minder dan Allen Toussant als producer. Het werd een favoriete carnavalsong op Mardi Gras in New Orleans en kon zo uitgroeien tot een Amerikaanse hit.

 Welkom aan de lezers toe hier terchtkomen via www.internetgazet.be