07-04-18

Zaterdag 7 april 2018

Iris

Goo Goo Dolls

 

JukeGoo.jpgREGENBOOG

Vandaag twintig jaar geleden verscheen de single Iris van de Amerikaanse rockband Goo Goo Dolls. Kenners horen een driekwarts walsje in deze song die een opmerkelijke mandolinepartij bevat. Die mandoline wordt getokkeld door Tim Pierce, een gerenommeerde sessiemuzikant die ook te horen is op platen van onder meer Bruce Springsteen, Eric Clapton, Michael Jackson en Joan Armatrading. Nu ik haar naam tik: van die laatste moet ik nog eens wat elpees uit de kast trekken.

Johnny Rzeznik, de frontman van Goo Goo Dolls, heeft Iris speciaal geschreven voor de film ‘City Of Angels’. Daarin vertolkt Nicolas Cage de rol van een engel die mensen helpt om zich voor te bereiden op het hiernamaals. Als hij smoor wordt op een door Meg Ryan gespeelde vrouw moet hij kiezen tussen de liefde en zijn eeuwig leven. Rzeznik heeft in een interview met een website voor oldiesfans gezegd dat hij gewoon door dat gegeven geïnspireerd werd: “Wow! What an amazing thing it must be like to love someone so much that you give up everyting.” Hoe hij aan de titel kwam, heeft hij nooit verteld. Vandaar dat er tal van versies circuleren. Het is duidelijk een meisjesnaam, al valt die geen enkele keer in de songtekst. Maar waar kwam die naam vandaan? Ik lees ergens dat het een verwijzing zou zijn naar de americanazangeres Iris DeMent, wat ik weinig waarschijnlijk acht. Logischer lijkt mij dat de auteur dacht aan de godin Iris, in de Griekse mythologie de boodschapster van de goden en de personificatie van de regenboog. Andere bronnen suggereren – met hetzelfde vertrekpunt – het regenboogvlies in het oog, wat uitgespeeld wordt in de videoclip die ook filmfragmenten bevat.

Er bestaan een aantal covers van Iris, onder meer van Avril Lavigne. Toen zij in 2006 trouwde met Deryk Wimbley, de zanger van Sum 41, koos zij het nummer als openingsdans. Sindsdien is Iris een topper op bruiloften.

 

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

06-04-18

Vrijdag 6 april 2018

D-I-V-O-R-C-E

Tammy Wynette

 

JukeDivorce.jpgG-E-S-P-E-L-D

Het is vandaag twintig jaar geleden dat Tammy Wynette overleed. De ‘First Lady of Country Music’ was nog maar 56. Bij het horen van haar naam denkt iedereen spontaan aan Stand By Your Man uit 1968. Maar eerder dat jaar had ze een Amerikaanse nummer 1 met een titel die beter paste bij de vrouw die vier keer trouwde: D-I-V-O-R-C-E. Hoewel dat scheidingsverhaal verteld wordt vanuit het perspectief van de vrouw, was zij niet de auteur van de song. Die werd geschreven door Bobby Braddock en Curly Putman. Die laatste pende ook Green, Green Grass Of Home, bekend in de versie van Tom Jones, maar oorspronkelijk van Porter Wagoner, de ontdekker van Dolly Parton.

Het opmerkelijke aan D-I-V-O-R-C-E is dat tal van woorden in de songtekst worden gespeld. De vrouw die aan het woord is, doet dat opdat haar vierjarig zoontje niet zo begrijpen waarover ze het heeft. ‘We spell out words we don’t want him to understand.’ Vroeger ging dat om pakweg ‘t-o-y’ of ’s-u-r-p-r-i-s-e’, maar nu de scheiding nadert vallen andere termen letter per letter. Niet alleen ‘divorce’ wordt gespeld, maar ook ‘custody’ en ‘hell’ wordt ‘h-e double l’. Zelfs de naam van het kind wordt uit elkaar getrokken: ‘Me and little J-O-E will be goin’ away’.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

05-04-18

Donderdag 5 april 2018

Travelin’ Man

Ricky Nelson

 

VOORBODE VAN VIDEOCLIP

Op deze dag in 1961 zong Ricky Nelson Travelin’ Man in de televisieserie ‘The Adventures of Ozzie and Harriet’. Dat wordt vrij algemeen beschouwd als de eerste videoclip. Op het tv-scherm dan toch, want er werden al eerder filmpjes opgenomen om op een speciale juke-box samen met bepaalde plaatjes af te draaien.

JukeRick2.jpgJukeRick.jpg‘The Adventures of Ozzie and Harriet’ begon als radioprogramma, maar kreeg van 1952 tot 1966 een televisieversie. Het vreemde aan deze sitcom was dat het over de belevenissen van een bestaande familie ging. Ozzie en Harriet Nelson waren in het werkelijk leven de ouders van Ricky. Hun zoon mocht dan ook geregeld iets zingen. Om zijn nieuwe single Travelin’ Man te promoten, werden extra inspanningen gedaan. Hoewel ver van indrukwekkend, mengde men een gefilmd optreden met beelden die verwezen naar de songtekst. Als hij het over een señorita uit Mexico heeft zien we er eentje in de tribune van een arena voor stierengevechten. En als het woord Alaska valt, verschijnt een besneeuwde bergtop. Het zijn die elementen die van dit experiment een voorbode van de videoclip maakten. Het initiatief legde Ricky Nelson geen windeieren. Een dikke maand later stond Travelin’ Man op eerste plaats in de Amerikaanse hitparade. Het was zijn tweede nummer 1 en… zijn laatste.

Hello Mary Lou, vandaag zowat het meest bekende liedje van Ricky Nelson, stond op hetzelfde 45-toerenplaatje als Travelin’ Man. Zoals uit de hier afgebeelde hoesjes blijkt, wist de platenmaatschappij niet goed welk van de nummers ze moesten uitspelen als A-kant. Soms gaf de vormgeving meer aandacht aan de ene titel, soms aan de andere.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

04-04-18

Woensdag 4 april 2018

Can’t Buy Me Love

The Beatles

 

1, 2, 3, 4, 5

Dat was nog eens een record. Op deze dag in 1964 bezetten The Beatles de eerste vijf plaatsen in de Amerikaanse hitparade. Het ging om Please, Please Me, Twist And Shout, She Loves You, I Want To Hold Your Hand en op nummer 1: Can’t Buy Me Love. Ik vertel hier geen nieuws dat zowel Lennon als McCartney als auteurs werden vermeld, maar dat de song eigenlijk geschreven werd door Paul McCartney. Hij heeft de geruchten dat het over prostitutie zou gaan altijd ontkend. Ik beschouw het, zoals zoveel Beatles-werk in het begin, gewoon als rijmelarij rond het woordje ‘love’. En het lijkt mij ook de grootste leugen die hij ooit heeft gezongen: ‘I don’t care much for money’.

JukeBeat.jpgNiets is zo gedocumenteerd als de opnames van de The Beatles. Een beetje rondsnuffelen levert dus een vat vol ‘wistjedatjes’ op, zoals de volgende. Het is de eerste Beatlesplaat waarop slechts één lid zingt, Macca met name. De takes met de zangpartijen van de anderen verdwenen in de vuilnisbak. De plaat werd opgenomen in Parijs, maar George Harrison legde er in Londen nog een gitaarpartij over. Kenners horen de originele solo nog op de achtergrond. Het was de eerste popsong die niet met een strofe, maar met een refrein begon. Een ingeving van producer George Martin, schijnt het. Jazzzangeres Ella Fitzgerald kwam nog datzelfde jaar met een eigen versie en had er een hitje mee in Groot-Brittannië. Daarmee was zij de eerste artiest die scoorde met een Beatlescover. En met zulke weetjes kan ik nog lang doorgaan…

Een week nadat ze het record van de vijf podiumplaatsen hadden gevestigd, stonden The Beatles in de Amerikaanse Billboard Hot Top 100 met maar liefst veertien singles. De vijf die we al hebben genoemd, haalden nog altijd de top-10. Verder komen we klassiekers tegen als I Saw Her Standing There, All My Loving, From Me To You, Love Me Do en Roll Over Beethoven. Maar nu ik de lijst overloop, zie ik – toegegeven, nooit een Beatlesfan geweest – ook titels waarvan ik nog nooit heb gehoord: There’s A Place, Thank You Girl en You Can’t Do That, wat gewoon de B-kant van Can't Buy Me Love was.  Ik heb ze natuurlijk inmiddels opgezocht, het zijn allemaal doorslagjes. Het was gewoon de tijd dat de Amerikanen zot waren van The Beatles. Het bewijs daarvan was dat The Carefrees in dezelfde periode daar een hit hadden met We Love You, Beatles. Trouwens, dat onbenullig groepje, dat later wel veel achtergrondzangeressen opleverde, kwam ook gewoon uit Engeland. Je moet niet vragen hoe groot de zogenoemde ‘British invasion’ wel was.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

03-04-18

Lawdy Miss Clawdy

Lloyd Price

 

GEEN NOOT, GEEN LETTER

Lloyd Price, die vorige maand 85 werd, kwam op deze dag in 1952 binnen in de Amerikaanse hitparade met Lawdy Miss Clawdy. Enkele weken later stond de single op de eerste plaats. Het nummer, waarvan alleen in de jaren zestig een dozijn gekende covers werden gemaakt – van The Hollies en The Animals tot The Beatles – is nu vooral bekend in de uitvoering van Elvis Presley uit 1956. Maar het origineel was dus van Lloyd Price, die het zelf schreef. De plaat werd in New Orleans opgenomen met niemand minder dan Dave Bartholomew als producer. Zijn band zorgde voor de begeleiding. Daarin speelde onder meer de gerenommeerde slagwerker Earl Palmer, die voor de kenmerkende drumpartij zorgde. Fats Domino, die toevallig in de studio was, werd gevraagd om mee te doen. Terwijl de rest van de song gedomineerd wordt door blazers is het zijn piano waarmee Lawdy Miss Clawdy opent. JukePrice.jpg

Tussen 1952 en 1985 heeft Lloyd Price tal van hits gehad. Personality uit 1959 zal je zeker nog iets zeggen. Datzelfde jaar had hij weer een Amerikaanse nummer 1 met I’m Gonna Get Married, waarvan ik onderdelen meen terug te horen in het latere Chapel Of Love, vaak met succes gecoverd, maar vooral bekend in de versie van The Dixie Cups. Bij al de hits werd naast Lloyd Price ene Harold Logan als co-auteur vermeld. Nochtans heeft die man geen noot of geen letter geschreven. In een recent nummer van het muziekmagazine Mojo verklapt Lloyd Price hoe dat gekomen is als antwoord op de vraag eens iets te vertellen wat hij nog nooit in een interview heeft verteld. Het wordt een verrassende biecht. Toen Price na zijn, deels in Korea geklopte, legerdienst financieel aan de grond zat, kreeg hij hulp van Logan, de medeoprichter van het platenlabel KRC Records . Die gaf hem letterlijk een sporttas vol geld en een auto. “That’s why his name is on my records. Nobody had ever given me nothing, he gave me 15.000 dollar and a new Eldorado Cadillac. He wrote nothing but I put his name on everything. I really liked him, he was my man.” Harold Logan werd in 1969 vermoord. De misdaad is nooit opgehelderd.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be