06-04-17

Donderdag 6 april 2017

Louie Louie

The Kingsmen

 

COVER NA COVER

Op deze dag in 1963 namen The Kingsmen Louie Louie op. Dat is tot vandaag de meest bekende uitvoering van deze song, waarvan niemand weet hoe vaak hij wel werd gecoverd. Volgens sommige schattingen bestaan er meer dan 1.500 versies van. Er circuleren dan ook al verschillende verzamelplaten met alleen maar bewerkingen van het nummer.

Oorspronkelijk klonk Louie Louie helemaal niet als een voorloper van de garagerock. Toen de Afro-Amerikaanse zanger Richard Berry het in 1956 schreef, was het een kabbelend deuntje. Hij had dan ook inspiratie gevonden in El Loco Cha Cha van Ricky Rivera & The Rhythm Rockers, een Mexicaans groep uit Los Angeles, ook op plaat gezet door de in Cuba geboren pianist René Touzet en zijn big band.

JukeKing.jpgVoor ze het op plaat persten, speelden The Kingsmen het nummer al live, soms tientallen minuten aan één stuk. Je zou dus kunnen verwachten dat zanger Jack Ely wist hoe de compositie in elkaar stak. Maar in de studio viel hij toch te vroeg in na de gitaarsolo. Hij slikte zijn woorden meteen in en de rest van de band speelde gewoon verder. De fout werd de gimmick van de single en is daarom in veel latere covers opzettelijk gemaakt.

The Kingsmen bleven zestien weken in de Amerikaanse hitparade staan, maar geraakten nooit hoger dan de tweede plaats. Ze werden van de eerste stek gehouden door… Dominique van The Singing Nun. Juist ja, Soeur Sourire zelve.

Ray Davies heeft ooit gezegd dat hij You Really Got Me heeft geschreven terwijl hij de akkoorden van Louie Louie uitprobeerde. En Hot Chocolate kan niet verhelen waar ze de mosterd voor hun hit Brother Louie uit 1973 hebben gehaald. Motörhead heeft het opgenomen en er zijn covers van pakweg Iggy Pop, The Troggs en The Turtles. Maar er zijn ook uitvoeringen door allesbehalve rockers, zoals Julie London of Barry White. En Otis Redding zette het op zijn debuutelpee Pain In My Heart. In het onvolprezen naslagwerk ‘The Originals’ vermeldt Arnold Rijpens drie versies uit Vlaanderen. Van The Kids viel in 1979 niet anders te verwachten. Joske Harris & The King Creoles – zoals Joe Harris en zijn band aanvankelijk heetten – brachten het in 1964 uit in het Nederlands, al moet je goed luisteren om er Nederlands in te herkennen. De tekst was van Nelly Byl, vooral bekend van haar werk voor Will Tura. In 1993 deed Walter Grootaers dat nog eens over.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

05-04-17

Woensdag 5 april 2017

Something’s Gotten Hold Of My Heart

Gene Pitney

 

HARTAANVAL

Het is vandaag elf jaar geleden dat Gene Pitney overleed. Van wat moeten we die Amerikaanse zanger weer kennen?

In het begin van zijn carrière werd hij veel gevraagd om soundtracks te zingen, zoals de titelsong van ‘Town Without Pity’ met Kirk Douglas. Ook (The Man Who Shot) Liberty Valance was een hit voor hem, ook al werd het nummer in laatste instantie weggelaten uit de gelijknamige western.

JukeGene.jpgGene Pitney had vooral succes met werk van bekende songschrijversduo’s, zoals Burt Bacharach en Hal David, Carole King en Gerry Goffin, Barry Mann en Cynthia Weil. Vreemd genoeg scoorden ondertussen andere artiesten met zijn composities. Jaja, hij schreef Today’s Teardrops van Roy Orbison, Rubber Ball van Bobby Vee, He’s A Rebel van The Crystals en Hello Mary Lou van Ricky Nelson.  

Ik koester twee van zijn pareltjes op vinyl. Dat zijn Twenty Four Hours From Tulsa en Something’s Gotten Hold Of My Heart. Dat laatste nummer, een hit in 1967, werd in 1988 opgenomen door Marc Almond van Soft Cell voor zijn soloplaat The Stars We Are. Op de elpee zong hij het alleen, maar op de single werd er de stem van Gene Pitney aan toegevoegd. En het was die versie die in het begin van 1989 een Britse nummer 1 werd. Ook elders in Europa deed de single het goed. In de Ultratop 50 was de tweede plaats de hoogste positie. Van toen af trad hij meer op aan deze kant van de Oceaan dan in de V.S. In 2006 reisde hij door Groot-Brittannië. Tijdens die tournee werd hij op een ochtend dood aangetroffen in zijn hotelkamer in Cardiff. Een hartaanval had een einde gemaakt aan zijn leven. Something’s Gotten Hold Of My Heart… De avond ervoor had hij nog opgetreden. De laatste song die hij had gezongen was Town Without Pity. Het woordspelertje in mijn hoofd is geneigd er ‘World without Pitney’ van te maken.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

 

04-04-17

Dinsdag 4 april 2017

Pride (In The Name Of Love)

U2

 

DE BERGTOP

Vandaag is het 49 jaar geleden dat Martin Luther King in Memphis werd vermoord. Mijn platenkast barst van de verwijzingen naar hem. Nina Simone was zijn vurigste fan, The Staple Singers kunnen omschreven worden als zijn huisorkest. Janneke en Mieke mogen er nu bij hun verjaardag op dansen, maar Stevie Wonder schreef Happy Birthday speciaal voor hem in een campagne om van zijn geboortedatum, 15 januari, een nationale feestdag te maken. Inmiddels is dat het geval, al zal Trump dat meteen afschaffen… zodra hij het bestaan daarvan zal vernemen.

JukePride.jpgU2 heeft verschillende nummers die verwijzen naar de dominee die een vooraanstaande leider van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging was. Op het album The Unforgettable Fire staan er twee. De plaat eindigt met MLK, een kort, haast a capella gezongen soort wiegeliedje als eerbetoon aan de man met die initialen. Veel bekender is Pride (In The Name Of Love). Een live uitvoering van die song staat op de dubbelaar Rattle And Hum, maar het origineel is de tweede track van The Unforgettable Fire. Chrissie Hynde van The Pretenders verdubbelt in sommige fragmenten de stem van Bono. In de ‘credits’ wordt ze Christine Kerr genoemd omdat ze toen getrouwd was met Jim Kerr van Simple Minds. De tekst verwijst letterlijk naar de schietpartij: ‘Early morning, April 4. Shot rings out in the Memphis sky’. In werkelijkheid had de moord niet in de vroege ochtend, maar rond 18 uur plaats. Bono heeft die vergissing al toegegeven en tijdens concerten past hij de tekst soms aan. ‘Early evening’ zingt hij dan.

Ook in American Prayer, dat Bono schreef met Dave Stewart van Eurythmics, klinkt de echo van Martin Luther King. De song werd nooit door U2 opgenomen, maar bijvoorbeeld wel gebracht door Bono en The Edge, samen met Dave Stewart en Beyoncé, in 2003 in Kaapstad. Het was tijdens het ‘46664 Concert’, een verwijzing naar het gevangenisnummer van gastheer Nelson Mandela. Op het einde refereert het lied overduidelijk aan Kings toespraak die bekend werd onder de titel ‘I’ve been to the mountaintop’. Hij hield die speech op 3 april 1968 aan de Mason Temple. ‘I’m not worried about anything”, zei hij, “I’m not fearing any man.” De volgende dag was hij dood.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

03-04-17

Maandag 3 april 2017

You’re My World

Cilla Black

 

JukeCilla.jpgMIJN WERELD

Op deze dag in 1964 nam Cilla Black de single You’re My World op. Het gebeurde in de Abbey Road Studios in Londen met George Martin, de producer van The Beatles, aan de knoppen. Dat kan niet verwonderen, Cilla Black was een protegé van Beatlesmanager Brian Epstein. Hij had haar ontdekt toen ze nog werkte als vestiairemeisje in The Cavern Club in Liverpool, waar de Fab Four in het begin van de sixties als huisband optrad.

Het origineel van You’re My World was de Italiaanse ballade Il Mio Mondo, in 1963 opgenomen door Umberto Bindi, die het nummer ook schreef. Het werd een Britse nummer 1 voor Cilla Black. Ook in tal van andere landen scoorde het plaatje prima. Hier, waar nog geen hitparade op de radio werd uitgezonden, maar wel verkooplijsten in tijdschriften verschenen, bengelde ze echter aan de staart. Toen het werkstuk in 1977 werd gecoverd door de Britse groep Guys ‘n’ Dolls gebeurde net het omgekeerde. In hun thuisland werd deze versie genegeerd, maar vreemd genoeg werd het alleen in Vlaanderen en Nederland een topper. De single hield het liefst twaalf weken uit in de BRT Top 30 en stond drie weken op de eerste plaats.

Tussen de versies van Cilla Black en Guys ‘n’ Dolls in werd You’re My World tientallen keren op plaat gezet, in zowat elke denkbare taal. Zo had Richard Anthony er al in 1964 een enorme hit mee in Frankrijk en Wallonië. Ce Monde was zijn titel. Hij nam het trouwens ook met succes op in het Italiaans en in het Spaans (Mi Mundo).

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

02-04-17

Zondag 2 april 2017

The Traveling Kind

Emmylou Harris & Rodney Crowell

 

DUETTEN ALS DANSEN

Vandaag viert Emmylou Harris haar zeventigste verjaardag. Een keer heb ik haar kunnen interviewen voor Het Belang van Limburg. Het was in 2015, toen ze met Rodney Crowell op het bluesfestival van Peer speelde. Ik had de twee eerder al samen aan het werk gezien in het Koninklijk Circus in Brussel.

Juke1.jpgEmmylou Harris en Rodney Crowell kennen elkaar al meer dan veertig jaar. Nadat zij halfweg de jaren zeventig nummers van hem op haar eerste elpees had gezet, nodigde ze hem uit om mee te spelen in haar begeleidingsgroep The Hot Band. Toen al zwoeren ze ooit samen een plaat te maken, al kwam die er pas in 2013. Het werd de Grammy-winnende Old Yellow Moon. Daarna verscheen The Traveling Kind met een hoes vol oude foto's. Voor deze cd schreven ze de helft van de songs samen. Zo is de titeltrack hun reflectie op de tijd die wordt doorgebracht in dit leven. Zonder namen te noemen, wordt allusie gemaakt op gemeenschappelijke vrienden die ze onderweg hebben verloren. Ik denk dan aan Gram Parsons, met wie Emmylou Harris onder meer Love Hurts zong, en aan Townes Van Zandt, met wie ze If I Needed You opnam, hier heel bekend geworden door de cover in de film ‘The Broken Circle Breakdown’.

Juke2.jpgEmmylou Harris begon pas laat in haar carrière zelf songs te schrijven. “Ik heb een duwtje in mijn rug nodig”, zei ze me. Eerst zorgden Kate & Ann McGarrigle voor de nodige aansporing, later was het Rodney Crowell die haar volgens de hoestekst van The Traveling Kind naar de schrijfkamer trok. Ik vroeg haar lachend of hij geweld had moeten gebruiken. “Neen, hoor”, was het antwoord, “hij heeft me zachtjes binnengeleid.” En toen lachte ze ook. “Komaan, zei hij, we moeten deze keer samen songs schrijven. Uit eigen beweging zou ik het niet hebben gedaan, nu ben ik blij dat hij mij hierin heeft aangemoedigd. Componeren is als naar het gymlokaal gaan. Je doet het met tegenzin, maar achteraf ben je gelukkig met het resultaat.”

Emmylou Harris vertelde me dat ze het heel aangenaam vond om met Rodney Crowell te zingen: Vanaf de eerste keer klonk onze samenzang heel natuurlijk.” Daar zegt u wat, reageerde ik, samenzang heeft eigenlijk uw carrière voor een groot deel bepaald. Twee stemmen die samen klinken, daar heeft u blijkbaar altijd van gehouden. “O ja, een duet is altijd een plezier. Omdat het als dansen is. Ik heb mijn eigen geluid ontdekt, mijn stem gevonden door duetten te zingen met Gram. Nog altijd hou ik van samenzang. Als twee stemmen samen sterk klinken, creëren ze eigenlijk een derde stem. Zo stel ik me dat voor.”

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be