17-06-17

Zaterdag 17 juni 2017

Making Time

The Creation

 

STRIJKSTOK

Op deze dag in 1966 bracht de Britse rockband The Creation de debuutsingle Making Time uit. Voor het geval je je zou afvragen waar die titel op slaat: de songtekst schijnt het te hebben over het luisteren naar de radio terwijl je in een klokkenfabriek werkt. JukeCrea.jpg

De grootste hit van The Creation was Painter Man, in 1979 nog eens met succes gecoverd door Boney M. In zijn boek ‘Our Music Is Red With Purple Flashes’ noemt hun biograaf Sean Eagan de muziek van deze band een unieke mengeling van pop, rock, psychedelia en avant-garde. Ik hoor er vooral garagerock in. Van de originele bezetting zijn zanger Kenny Pickett en bassist Bob Gardner inmiddels overleden. En toen het maandblad Uncut op zoek ging naar drummer Jack Jones bleek er geen spoor van hem te vinden. Dus bleef alleen gitarist Eddie Phillips over om zijn verhaal te doen in dat muziekmagazine. Hij was een pionier van de ‘feedback’, een gitaareffect dat hij toevallig ontdekte toen hij zich een nieuwe Gibson aanschafte. Maar hij haalde nog gekkere toeren uit, zoals ook te zien is in onderstaand filmpje. Hij bespeelde zijn gitaar met de strijkstok van een viool en poseerde ook zo voor de hoesfoto van Making Time. “Ik probeerde het eerst met het blad van een zaag”, vertelt Philips in Uncut. “But it destroyed the guitar.” Drummer Jack Jones wist er meer van: “Je moet zo’n ding insmeren met hars.” Het was nog altijd niet goed voor de gitaarsnaren, maar dat vonden ze niet zo erg. Het was niet de bedoeling dat alles proper klonk.

Als ik vandaag Painter Man of Making Time van The Creation hoort, denk ik aan The Who. En dat kan niet verwonderen. The Creation trad vaak op met The High Numbers, de groep waaruit The Who evolueerde, en Pete Townshend kopieerde de feedbacktechniek van Eddie Phillips, die na de split van The Creation zelfs gevraagd werd om lid te worden van The Who. Hij ging niet in op de uitnodiging, maar heeft daar geen spijt van. “If you can’t go onstage and play your own music in your own way, then there’s no point in doing it.”  

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

16-06-17

Vrijdag 16 juni 2017

You’re The One That I Want

John Travolta & Olivia Newton-John

 

jUKEgREASE1.jpgHET LIEP GESMEERD

Op deze dag in 1978 werd de film ‘Grease’ uitgebracht. Het was een bewerking van de gelijknamige musical van Jim Jacobs en Warren Casey. De mannelijk hoofdrol was op het lijf van Henry Winkler – Fonzie in de televisieserie ‘Happy Days’ – geschreven, maar uiteindelijk koos regisseur Randal Kleiser toch voor John Travolta, die een jaar eerder was doorgebroken met ‘Saturday Night Fever’. Op Travolta’s  aandringen werd Olivia Newton-John als tegenspeelster ingehuurd. Zij was toen al bekend als zangeres, maar had weinig of geen acteerervaring.

Een recensie schrijven over deze film was een van mijn eerste opdrachten als professioneel journalist. Gewoon omdat de persvisie georganiseerd werd in de stad van waaruit ik toen opereerde. Ik herinner me het maar een vreemde bedoening te vinden: in de late voormiddag met een dozijn genodigden, her en der verspreid over een grote bioscoopzaal, naar een film kijken. Wat ik indertijd geschreven heb, weet ik niet meer. En ik kan het niet terugvinden in mijn archieven. Ik zal ongetwijfeld heel kritisch zijn geweest en wat schampere opmerkingen hebben geplaatst. Zo hoort dat als je jong bent…

Wat mijn analyse ook was, echte filmrecensenten lieten zich lovend uit en ‘Grease’ werd een regelrechte kaskraker. Ook de soundtrack liep – sorry voor de woordspeling – gesmeerd. De dubbelelpee met 24 tracks werd een van de topalbums van dat jaar en er stonden tal van hits op. Mijn exemplaar ligt hier naast me. Ik heb het gekregen van een lieve buurman die eens zijn zolder leegmaakte en, gezien hij geen platenspeler meer had, mij zijn vinyl cadeau deed. De soundtrack van ‘Saturday Night Fever’ zat trouwens ook in zijn doos.

jUKEgREASE2.pngHeel wat nummers uit de film kwamen niet voor in de oorspronkelijke musical. Dat is bijvoorbeeld het geval voor alles van Sha-Na-Na, de groep die in de prent optrad als Johnny Casino and the Gamblers. De titelsong Grease werd geschreven door Barry Gibb van The Bee Gees, die ook optrad als producer, en gezongen door Frankie Valli. De grootste hits zijn van de hand van John Farrar, die al eerder Olivia Newton-John van materiaal had voorzien. Ik heb het dan over Hopelessly Devoted To You en You’re The One That I Want. Dat laatste nummer, een duet van de personages Danny en Sandy, werd al op single uitgebracht nog voor de film in de bioscopen liep. Het werd in de halve wereld een nummer 1. Liefst acht weken stond het plaatje op de eerste plaats in de BRT Top-30. In Groot-Brittannië is het nog altijd een van de vijf bestverkochte singles ooit.  

 

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

15-06-17

Donderdag 15 juni 2017

Quelque Chose De Tennessee

Johnny Hallyday

 

JOHNNY HEFT HET GLAS

Vandaag heft Johnny Hallyday het glas op zijn 74ste verjaardag. Een van zijn eerste albums was Johnny Hallyday Sings America’s Rockin’ Hits. De titel zei het helemaal, de in Nashville opgenomen elpee stond vol covers van Amerikaanse rock-‘n-rollhits, zoals Be Bop A Lula van Gene Vincent of Whole Lotta Shakin’ Goin’ On van Jerry Lee Lewis. En hij zong ze allemaal in het Engels. Zulke nummers in het Frans brengen, werd echter snel zijn handelsmerk. Zijn eerste succes in België, het land van zijn vader, was Tes Tendres Années uit 1963. Het origineel Tender Years was van George Jones. Heel bekend is de versie die Willeke Alberti met Spiegelbeeld maakte. JukeHall.jpg

Denk niet dat Jean-Philippe Smet, zoals JoJo echt heet, geen origineel werk heeft voortgebracht. Zo werd Quelque Chose De Tennessee in 1985 speciaal voor hem geschreven door Michel Berger. De componist en zijn wederhelft France Gall zongen in het achtergrondkoortje, terwijl Peter Frampton de gitaarsolo speelt. Je zou kunnen denken dat de ‘Elvis van Frankrijk’ het heeft over de Amerikaanse staat waar Presley begraven ligt, maar dat is niet het geval. De song brengt een hommage aan de toneelauteur Tennessee Williams, bekend van onder meer ‘A Streetcar Named Desire’. Het nummer begint trouwens met een fragment uit Williams’ stuk ‘Cat On A Hot Tin Roof’. Die tekst wordt gelezen door Nathalie Baye, de actrice met wie Hallyday toen een relatie had. Ze hebben samen een dochter, Laura Smet, die inmiddels zelf actrice is. Johnny’s zoon, die als David Hallyday in vaders voetsporen loopt, werd geboren uit het eerste van zijn vijf huwelijken, dat met zangeres Sylvie Vartan.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

14-06-17

Woensdag 14 juni 2017

Sister Golden Hair

America

 

IN DER MINNE

Op deze dag in 1975 stond America op de eerste plaats in de Amerikaanse hitparade met Sister Golden Hair. Het was daar hun tweede nummer 1, na hun succesvol debuut A Horse With No Name. Het ‘blonde zusje’ was een singletrack uit hun vijfde elpee Hearts, maar eigenlijk hadden ze het al opgenomen voor hun vierde album Holiday. Toen bleken ze meer songs te hebben dan er op de schijf konden.

JukeAm.jpgDe groep mocht dan al America heten, hij was in Groot-Brittannië opgericht, zij het door drie Amerikanen: Dewey Bunnel, Gerry Beckley en Dan Peek. Zij waren zonen van VS-militairen op buitenlandse missie.

Gerry Beckley schreef Sister Golden Hair. Het ging niet over zijn zus, zoals zijn ouders dachten, maar ook niet over een welbepaald vriendinnetje. Gevraagd naar de inhoud verwees hij in een interview met Songfacts naar John Lennon die ooit zei dat hij ook niet wist waarover zijn songs gingen tot de luisteraars het hem vertelden. “All our songs are open for interpretation”, zei Beckley. Hij heeft wel eens toegegeven dat hij voor de tekst inspiratie zocht in de manier van songschrijven van Jackson Browne. Vandaar dat het nog niet zo vreemd is dat ik op een site voor oldiesfans lees dat iemand dacht dat het een song van Eagles was. Het deed hem denken aan Take It Easy. En popquizzers weten dat Glenn Frey dat samen met Jackson Browne op papier zette.

Waar Beckley muzikaal inspiratie vond, is duidelijk te horen in de intro. En dat wordt later nog eens herhaald. Je merkt meteen dat hij op ‘lap steel’ een stukje My Sweet Lord van George Harrison speelt. Dat zal wel in der minne zijn geregeld, want de producer van deze plaat was George Martin, die ook de producer van The Beatles was. Goed dat hij het couplet van My Sweet Lord niet kopieerde, want dat leverde Harrison een veroordeling voor plagiaat op omdat het te veel leek op He’s So Fine van The Chiffons.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

13-06-17

Dinsdag 13 juni 2017

Do You Want To Dance

Bobby Freeman

 

WIL JE NAAKT DANSEN?

De begin dit jaar overleden Bobby Freeman werd op deze dag in 1940 geboren. Als u hem kent, is het van zijn hit Do You Want To Dance uit 1958. Hij was toen nog maar zeventien jaar, maar had het nummer zelf geschreven en solo een demo gemaakt. Een platenbaas kocht de rechten en liet de bestaande band overdubben door een stel sessiemuzikanten. Dat iedereen zich deze song herinnert, heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat hij tientallen keren werd gecoverd, van in de sixties tot in deze eeuw. De versie van Cliff Richard and The Shadows, die in 1962 oorspronkelijk alleen als B-kant werd uitgebracht, bereikte de eerste plaats in de hitparades van de Lage Landen. Het overkwam Cliff wel vaker dat een flip side een grote hit werd. Ook Bachelor Boy stond aan de achterkant van ’t plaatje. De uitvoeringen van pakweg Bobby Vee, The Four Seasons, T.Rex en The Ramones haalden de hitlijsten niet. Dat was wel het geval voor The Beach Boys, die in 1965 de titel veranderden in Do You Wanna Dance. De taal van de jeugd, moeten ze hebben gedacht. In 1972 piekte de uitvoering van Bette Midler op de zeventiende plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. Het was een track uit haar debuutelpee The Devine Miss M. Vaak wordt erop gewezen dat zij het tempo van de originele compositie vertraagde, maar The Mamas & The Papas hadden in 1966 al een langzame versie van Do You Want To Dance gemaakt. John Lennon zette het op zijn album Rock ‘N’ Roll en Bruce Springsteen speelt het geregeld live. In de zomer wil ik de cover van ‘mijne kameraad’ David Lindley met zijn band El Rayo-X uit de elpee Very Greasy wel eens opleggen. Echt beachclubmuziek, vind ik.

JukeDance.jpgHet duurde tot halfweg de jaren zestig voor Bobby Freeman nog eens de top-10 haalde. Dat was met C’mon And Swim, een nummer dat hij had geschreven met de toen twintigjarige Sylvester Stewart, inmiddels beter bekend als Sly Stone. Er hoorde een dansje met zwembewegingen bij, als een vis op het droge, zoals hieronder in de clip te zien is. Tevergeefs probeerde hij nog datzelfde jaar ’64 zijn succes te verlengen door hetzelfde thema aan te snijden in S.W.I.M. Het werd eerder spartelen. Voortaan moest Bobby Freeman aan de kost komen door dagelijks op te treden in de Condor Club in San Francisco. Sly Stone speelde daar trouwens in de huisband. En Freemans zwemliedjes veroorzaakten er een revolutie. Het was daar dat Carol Doda – het is precies vastgelegd – op 19 juni 1964 als allereerste go-godanseres topless danste. Ze bewoog zwoel op S.W.I.M. in wat we niet meteen een monokini zouden noemen, maar eerder een badpak dat onder haar borsten ophield. Ze trad tot twaalf keer per avond op zodat de toeschouwers geregeld van plaats konden wisselen. Wie stond aan te schuiven voor een plekje zag op de gevel een uithangbord met haar getekend silhouet. Op de plaats van haar tepels flikkerden twee rode lichtjes. Carol Doda – dat was haar echte naam – werd een ware vedette en meteen kreeg ze navolging. Slechts enkele maanden na haar première werd er in alle clubs in de omgeving topless gedanst. Zij dreef het vervolgens nog verder door helemaal naakt op te treden vanaf – ook dat is exact genoteerd – 3 september 1969. ‘Topless and bottomless’ heette dat in de advertenties. Een paar jaar later verbood de Californische overheid om zo op het podium te verschijnen op plaatsen waar alcohol werd verkocht, maar Carol Dodo bleef nog tot 1986 – ze was toen bijna vijftig – schudden met haar borsten, die inmiddels danig in omvang waren toegenomen na meer dan veertig silicone-injecties.

Sta me toe dat ik afsluit met een bizarre anekdote uit de Condor Club. Tijdens de optredens van Bobby Freeman daalde de topless Carol Doda, dansend op een witte piano, door een gat in het plafond naar beneden. Net op het moment dat een manager van de zaak op dat instrument lag te rollebollen met een andere topless danseres liep er wat mis met het hydraulisch systeem. De piano werd naar boven gehesen en plette de man. Kom zo aan je einde…

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be