15-03-18

Donderdag 15 maart 2018

Malt And Barley Blues

McGuinness Flint

 

HET BEGIN VAN ALCOHOL

Vandaag wordt Hughie Flint al 78. De muziekcarrière van deze Britse drummer loopt als een rode draad door mijn platenkast. Hoewel oorspronkelijk een jazzman kwam hij snel in de blueswereld terecht. In de sixties verscheen hij nu eens wel en dan weer niet bij John Mayall & The Bluesbreakers. Zo komt het dat hij te horen is op de legendarische elpee Blues Breakers With Eric Clapton uit 1966. Later speelde hij met Alexis Korner en Savoy Brown. Vanaf het begin van de jaren tachtig kwam hij terecht in The Blues Band. De term supergroep was toen uitgedoofd, maar dat was nu eens echt een supergroep in het genre. Naast Flint bestond de formatie uit Dave Kelly, Gary Fletcher, Tom McGuinness en Paul Jones. De twee laatstgenoemden kwamen uit Manfred Mann. Hun debuutelpee The Official Bootleg Album uit 1980 draai ik nog geregeld. In die tijd stak ik hun werk vaak in de BRT-programma’s die ik – lang voor het computertijdwerk – ‘hand picked’ mocht samenstellen. Dat leidde tot uitnodigingen voor hun concerten en enkele interviews. Ik ga het festival niet vermelden, maar ik herinner me nog dat ik in hun backstageloge zat, voor zover je dat kan zeggen van een voetbalkantine met asbestplaten op het dak. Op dat moment trad Arno op. Paul Jones vroeg me of ze die vent niet van het podium konden slepen. Hij vond het verschrikkelijk.

JukeFlint.jpgLaat me het even hebben over een kortstondige, maar leuke tussenperiode in de loopbaan van Hughie Flint. In 1970 vormde hij McGuinness Flint met Tom McGuinness, eerst bassist en later gitarist van Manfred Mann. In tegenstelling tot wat je zou denken, was dat geen duo, maar een kwintet. Twee andere leden, Benny Gallagher en Graham Lyle, schreven trouwens de meeste songs. Later vormden zij een duo. Ik hou nog altijd van Heart On My Sleeve van Gallagher & Lyle. De debuutelpee van McGuinness Flint uit 1970 deed het goed en hun eerste single werd een hit. When I’ Dead And Gone was dat. Ik mag het folkbluesdeuntje nog graag meefluiten. Een jaar later scoorden ze nog eens met een doorslagje, Malt And Barley Blues. Dat vind ik ook nog altijd prettig om te beluisteren. Mout en gerst, het begin van alcohol...

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

14-03-18

Woensdag 14 maart 2018

You’ll Always Find Me In The Kitchen At Parties

Jona Lewie

 

VERJAARDAGSFEESTJE IN DE KEUKEN

Vandaag viert Jona Lewie zijn 71ste verjaardag. De Britse singer-songwriter, met een bluesachtergrond van in de jaren zestig, werd vooral bekend van twee pophits in 1980. Je kan ongetwijfeld zijn Stop The Cavalry meeneuriën, een song die inmiddels tot het klassieke kerstrepertoire behoort. Al werd hij niet met die bedoeling geschreven. Het is in eerste instantie een pacifistisch pleidooi. Slechts in één zin komt een verwijzing naar Kerstmis voor. De soldaat die in de song aan het woord komt, hoopt voor het einde van het jaar thuis te zijn: ‘Wish I was home for Christmas’. Muzikaal kreeg die regel wel een seizoensklankje door de koperblazers, die van een band van het Leger des Heils lijken te komen, en de ‘jingle bells’ die worden gespeeld op een instrument met buisklokken.

JukeJona.jpgIn een videoclip en tijdens televisieoptredens werd met legeruniformen de indruk gewekt dat het verhaal zich afspeelde in de Eerste Wereldoorlog. Dat Winston Churchill, de Britse leider uit ’40-‘45, in het begin van de tekst wordt aangesproken, moet geen anachronisme zijn. Hij heeft in de Groote Oorlog gevochten. Maar verderop belanden we plots in een kernconflict en horen we dat de vrouw van de verteller op hem zit te wachten in een ‘nuclear fall-out zone’. Het is duidelijk dat Jona Lewie de oorlog als universeel gegeven wou aanklagen.

Stop The Cavalry verscheen op het album Heart Skips Beat. Nu ik die elpee nog eens uit de kast trek, merk ik enigszins tot mijn verbazing dat Kevin Godley en Lol Creme er op meedoen. En Rupert Hine, die ook bij zes van de elf tracks als producer optrad. Op deze schijf vinden we ook het hitje Louise, maar opmerkelijk genoeg niet het eerste succes van Jona Lewie: You’ll Always Find Me In The Kitchen At Parties, dat nochtans uit hetzelfde jaar stamt. Het nummer haalde de Britse hitparades opnieuw toen het in 2010 gebruikt werd in een reclamespotje voor IKEA-keukens. Een van de achtergrondzangeressen in de televisieclip hieronder is de betreurde Kirsty MacColl. Zij verzorgde ook backing vocals tijdens live concerten, maar op de single zelf was ze niet te horen. In de studio zongen de echtgenotes van producer Bob Andrews en van Dave Robinson, de eigenaar van het platenlabel Stiff.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

13-03-18

Dinsdag 13 maart 2018

Young Hearts Run Free

Candi Staton

 

JONG VAN HART

Vandaag wordt Candi Staton 78 jaar. Als het je mocht interesseren: haar echte voornaam is Canzetta. Neen, ze kwijnt niet weg in een door multinationals gerund bejaardentehuis, in 2016 bracht ze nog een plaat uit. En dan te beseffen dat haar eerste van 1970 dateert.

JukeCandi.jpgZoals alle zwarte zangeressen van haar generatie begon ze in het gospelcircuit. Zo stond ze al als kind in het koor achter Mahalia Jackson. Alhoewel ze aanvankelijk hits had met countrycovers als Stand By Your Man van Tammy Wynette, is ze het gospelgenre eigenlijk altijd trouw gebleven, ook al maakte ze al eens uitstapjes naar wat ik pure blues vond. En haar hoogtijdagen waren de discotijden. Alles opgeteld zou je kunnen zeggen dat You Got The Love haar grootste succes is geweest. Niet haar versie, maar al de covers erna. Haar nummer uit 1986 werd in 1991 geremixed door The Source, die wel nog altijd haar naam op de hoes vermeldde. Dat nummer is inmiddels opgenomen door Joss Stone op haar album Colour Me Free. Ook was het een track op het debuutalbum van Florence and The Machine, zelfs uitgebracht als single.

Ja, ik heb latere platen van haar, maar je moet het mij niet kwalijk nemen dat ik Candi Staton vooral herinner als de discozangeres uit de tijd dat ik op vrijersvoeten was. Young Hearts Run Free was haar tophit in 1976. In een of ander lied, waarvan sommige bronnen melding maken, maar dat ik niet kan terugvinden, zou ze afstand nemen van die song met de woorden ‘I told you young hearts run free when I didn’t listen to myself.’ Maar in 1999 nam ze nog maar eens een dance-versie op die het heel goed deed in de Britse hitparade.

Laat me eindigen met een weetje dat – ik wil mijn lezers niet beledigen – over het algemeen weinig bekend is. Lambchop, een groep van wie je het niet of juist wel zou verwachten, heeft het over haar in I Would Have Waited Here All Day uit het album Damage van 2006. Enfin, dat lees ik toch overal, al kan ik niets afleiden uit de tekst. Tenzij: ‘You’re on my radio.’

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

12-03-18

Maandag 12 maart 2018

Fire And Rain

James Taylor

 

GEEN VRIEND TE VINDEN

Vandaag viert singer-songwriter James Taylor zijn zeventigste verjaardag. Je weet niet waar je de selectie uit zijn lange carrière moet beginnen. In het begin van de seventies speelde hij op de legendarische elpees Harvest van Neil Young, Blue van Joni Mitchell, Tapestry van Carole King en No Secrets van Carly Simon, met wie hij trouwde en twee kinderen kreeg. Jaren later was hij net zo goed te horen op Brand New Day van Sting of Back In The High Life van Steve Winwood. En dan hebben we het nog niet gehad over zijn stapel eigen werk. Zijn eerst plaat verscheen in 1968, zijn meest recente in 2015.

JukeJames.jpgIn 1970 scoorde hij voor het eerst een grote hit met Fire And Rain, een track uit zijn tweede album Sweet Baby James. Hoewel hij nog maar twintig was toen hij het schreef, gaat dit heel autobiografisch nummer over dieptepunten in zijn leven. Hij is niet gegeneerd naam en toenaam te noemen. Zo heeft hij het in de tweede regel over Suzanne Schnerr, een jeugdvriendin die zelfmoord pleegde. Dan volgt een meer cryptische zin: ‘Sweet dreams and flying machines in pieces on the ground’. Neen, hij had het niet over een vliegtuigongeval, maar over zijn uit elkaar gevallen band The Flying Machine. Dat fiasco leverde hem een zware depressie op, drugs- en drankmisbruik incluis. Vandaar dat hij het ook heeft over zijn maanden in de ontwenningskliniek Austin Riggs Center in Massachusetts.

Naast Carole King op piano, speelden drummer Russ Kunkel en gitarist Dannny Kortchmar, die met Taylor The Flying Machine oprichtte, mee op Fire And Rain. Voor die twee laatstgenoemden begon daarmee een goedgevulde agenda als sessiemuzikanten, zowel live achter tal van artiesten als op platen van onder meer Jackson Browne en Linda Ronstadt.

In het refrein van Fire And Rain zingt James Taylor: ‘I’ve seen lonely times when I could not find a friend’. Carole King heeft in interviews gezegd dat ze als antwoord op die zin het nummer You’ve Got A Friend schreef. Opmerkelijk genoeg werd Taylors cover van die song zijn eerste nummer 1.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

11-03-18

Zondag 11 maart 2018

I’ve Found My Freedom

Mac & Katie Kissoon

 

MET EN ZONDER BROER

Vandaag viert Katie Kissoon haar 67ste verjaardag. Ze werd in Trinidad geboren als Katherine Farthing. Met zo’n naam zou ik ook een pseudoniem kiezen. In de jaren zeventig had ze een paar hitjes met haar broer, als Mac & Katie Kissoon. Love Will Keep Us Together was een van die successen. En Sugar Candy Kisses, dat hier een nummer 1 werd. Mij is vooral I’ve Found My Freedom bijgebleven. Niet het minst omdat het duo in het refrein het laatste woord van de titel liet klinken als een voornaam die mij heel dierbaar is.JukeKatie.jpg

Weinig geweten is dat Mac & Katie Kissoon als eerste het nummer Chirpy Chirpy Cheep Cheep opnamen, nog datzelfde jaar 1971 een wereldhit in de versie van Middle Of The Road.

Op het einde van de jaren zeventig gingen broer en zus uit elkaar en werd Katie Kissoon een veelgevraagde sessiezangeres. Ze mocht met de grootste artiesten meedoen, van Stevie Wonder en Tina Turner tot Roger Waters, Pete Townshend en Gorges Harrison. Ik kom haar naam tegen op de hoezen van de albums August, Journeyman en Pilgrim van Eric Clapton. Ook is ze te horen op Unplugged, in 1992 de live registratie van een akoestisch concert voor de muziekzender MTV. Ze trok toen trouwens geregeld op tournee met Clapton. Verder stond ze vaak met Van Morrison op het podium. Zo komt het dat ze te horen is op zijn elpee Live At The Grand Opera House Belfast, opgenomen tijdens concerten op 11 en 12 maart 1983, vandaag en morgen 35 jaar geleden dus. Tot op het eind van de jaren negentig tref ik haar naam aan bij de achtergrondzangeressen op albums van Van The Man. Dat is onder meer het geval op The Healing Game (1997), de uitstekende dubbelelpee Hymns To The Silence (1991) en Avalon Sunset (1989). Maar zo’n twintig jaar eerder stond ze al met Van Morrison in de studio voor Into The Music, bekend van de openingstrack Bright Side Of The Road.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be