12-01-18

Vrijdag 12 januari 2018

The Joker

 

Steve Miller Band

POMPATUS, ZOU IK ZEGGEN

Op deze dag in 1974 haalde Steve Miller Band de eerste plaats in de Amerikaanse hitparade met The Joker. Het was de titeltrack van een elpee waarop de frontman voor de hoes poseerde alsof hij in de verkleedband Kiss speelde. Toen de song zestien jaar later in een reclame voor Levi’s werd gebruikt, scoorde hij ook in Europa en werd het zelfs een Britse nummer 1.

JukeJoker.jpgJe zou kunnen zeggen dat Steve Miller ‘the joker’ met dienst was, want hij hield zijn luisteraars danig voor de gek. Zo had hij het over ‘the pompatus of love’. Geen mens wist wat dat betekende, ook geen professor in de Engelse taal. Volgens sommige bronnen staat het wel in de Oxford English Dictionary, maar die heb ik hier helaas niet bij de hand. Hoewel Facebook en andere Twitters in die tijd nog niet bestonden, steeg er danig wat trammelant op. Dat eindigde in 1996 zelfs in de film ‘The Pompatus Of Love’, een komedie waarin mannen discussiëren over de betekenis van dat woord. Maar nog in datzelfde jaar 1974 nam de legendarische radiomaker Wolfman Jack de term over, zoals trouwens te horen is in Clap For The Wolfman van The Guess Who.

Laat ons er eerst simpel vanuit gaan dat het een onbestaand woord is. Steve Miller had het wel al twee jaar eerder gebruikt in Enter Maurice op de elpee Recall The Beginning… A Journey From Eden. En, o ja, die Maurice kwam ook terug in The Joker. Verder verwees hij nog naar andere nummers van hem: Space Cowboy uit het album Brave New World en Gangster Of Love uit Sailor. Hij citeerde ook Lovey Dovey van de fiftiesgroep The Clovers: ‘Really love your peaches, wanna shake your tree. Lovey dovey, lovey dovey, lovey dovey all the time.’ Ook ‘pompatus’ zou uit de doo-wop-dagen van de jaren vijftig stammen. Steve Miller zou het hebben gehoord in The Letter van The Medallions uit 1954, geschreven door Vernon Green, toen een zestienjarige poliopatiënt. Als ik dat nummer nu beluister, hoor ik het ook. Maar wat wordt er precies gezegd? Gezegd, ja, het is een gesproken deel, er wordt niet gezongen. Op websites met songteksten wordt in die Medallions-song inderdaad vaak ‘pompatus’ gebruikt, maar verder onderzoek leert mij dat zij het over ‘puppetutes of love’ hebben. Dat moet Steve Miller verkeerd begrepen hebben. ‘Puppetutes’ schijnen papieren poppetjes in de erotische sfeer te zijn. Maar ook daarover vind ik op dit moment geen uitsluitsel. Enfin, laat dit alles je niet weerhouden om te genieten van dit plaatje.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

11-01-18

Donderdag 11 januari 2018

The Wind Cries Mary

Jimi Hendrix

 

POTTEN EN PANNEN

Ik ben nooit goed in cijfers en de eerste weken van het jaar ben ik echt een kluns op de kalender. Zo wou ik het nu hebben over een opname van vijftig jaar geleden, maar dat klopte niet. Het is vandaag 51 jaar geleden dat Jimi Hendrix The Wind Cries Mary opnam in de Londense De Lane Lea Studios. Het werd de derde single van Jimi Hendrix Experience, verscheen op het album Are You Experienced en is vandaag een van Hendrix’ meest bekende songs bij het grote publiek. Voor de muziek had de gitaarvirtuoos inspiratie gevonden bij Curtis Mayfield. Althans, dat beweerde Billy Cox jaren later. Cox raakte bevriend met Hendrix toen ze samen hun legerdienst deden. Lang vóór en na de opheffing van Experience – met Noel Redding en Mitch Mitchell – was hij de bassist in de groepen van Hendrix.

JukeJimi.jpgTot vandaag zijn er mensen die denken dat het over marihuana gaat, maar dat is niet het geval. Voor de tekst van de song, die vaak als dylanesque wordt omschreven, baseerde de auteur zich op andere ervaringen. In het begin van 1967 was Kathy Etchingham de foxy lady van Jimi Hendrix. Op een avond hadden ze ruzie en stormde ze woedend de flat uit. In 2013 heeft ze in een interview in het magazine Q vertelt dat de woordenwisseling gewoon over het avondeten ging. Er zou met potten en pannen zijn gegooid. De volgende ochtend kwam ze met hangende pootjes terug. Toen ze vroeg wat hij ondertussen had gedaan, zei hij doodleuk: “Ik heb een song over jou geschreven.” Dat die niet ‘The Wind Cries Kathy’ heet, komt omdat Jimi Hendrix zijn toenmalig liefje aanspraak met haar tweede voornaam. En dat was Mary.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

10-01-18

Woensdag 10 januari 2018

Debris

Faces

 

GEZICHTEN

Vandaag viert Rod Stewart zijn 73ste verjaardag. Hij heeft de leeftijd bereikt om zich als crooner te outen en dat doet hij dan ook op zijn meest recente albums met jazzstandards en composities uit ‘the great American songbook’, als pakweg Moonglow of Stardust. Als er van zijn weinige soloplaten in mijn kast nog eens eentje uit de hoes komt, is het Every Picture Tells A Story uit 1971, bekend van Maggie May. Je weet wel, met de mandoline van Ray Jackson van de folkrockband Lindisfarne. Datzelfde jaar bracht Rod Stewart twee elpees uit met de Faces en van dat werk hou ik nog het meest.

JukeFaces.jpgNadat Steve Marriott The Small Faces had verlaten om Humble Pie te vormen met Peter Frampton, gingen Ian McLagan, Ronnie Lane en Kenney Jones verder onder de smallere naam Faces. Ze kregen versterking van Ron Wood van Jeff Beck Group en zanger Rod Stewart. Terwijl ze allemaal meespeelden op Stewarts eerste soloplaten, brachten ze ook elpees uit onder hun groepsnaam. En die rockten, hoor. Een zou je alleen al voor de titel hebben gekocht: A Nod Is As Good As A Wink… To A Blind Horse. Daarop stond hun grootste hit Stay With Me. Op ‘Top Of The Pops 2’ zag ik nog eens een televisieopname van dat nummer. Rod Stewart zwaaide zo wild rond met zijn microfoonstatief dat hij het gezicht van Ron Wood nog lelijker dreigde te maken. En hij huppelde over het podium alsof hij Mick Jagger was. Had hij toen Da’ Ya’ Think I’m Sexy gevraagd, dan had ik volmondig ja gezegd.

Ik leg die elpee nog dikwijls op en speel dan soms drie keer na mekaar Debris. Dat staat hoog in mijn lijstje met favorieten aller tijden.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

09-01-18

Dinsdag 9 januari 2018

Topsy II

Cozy Cole

 

LANGE DRUMSOLO

Het is vandaag 37 jaar geleden dat de Amerikaanse jazzdrummer Cozy Cole overleed. Die zwierde zijn trommelstokjes bij pakweg Cab Calloway en Louis Armstrong, om twee bij een breed publiek bekende namen te noemen. In de jaren dertig speelde hij met de Red Hot Peppers – jaja, Anthony Kiedis, Flea en co waren niet de eersten – van Jelly Roll Morton. Die laatste leerde ik kennen via zijn groot idool Van Morrison, die in een van mijn favoriete nummers aller tijden, And It Stoned Me, zingt: ‘It stoned me just like Jelly Roll’.

JukeCozy.jpgCozy Cole gaat de geschiedenis in voor een uitzonderlijke prestatie in het Expo-jaar 1958. Hij had tegelijk hits met Topsy en Topsy II, die elke op een kant van eenzelfde single stonden. Er waren periodes dat ze zij aan zij in de Amerikaanse hitparade prijkten. De instrumentale song was twintig jaar eerder geschreven voor Edgar Battle en Eddie Durham en een groot succes voor het orkest van Benny Goodman, al hadden Count Basie and His Orchestra het eerder al op plaat gezet. Opmerkelijk was dat vooral Topsy II hoog op de hitladder klom, tot zes weken op de derde plaats. En dat terwijl het eigenlijk een langgerekte drumsolo was. Ondanks of dankzij? Wie zal het zeggen? Het is in elk geval een van de weinige drumsolo’s die ooit zo hoog in de Amerikaanse hitlijsten heeft gestaan. Het moet waarschijnlijk daarom zijn dat rockdrummer Cozy Powell, die bij o.a. Whitesnake, Rainbow en The Jeff Beck Group de vellen roerde, zijn pseudoniem leende van Cozy Cole.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

 

08-01-18

Maandag 8 januari 2018

Right Here Waiting

Richard Marx

 

LIEFDESBRIEF OP MUZIEK

Op deze dag in 1989 trouwde Richard Marx met Cynthia Rhodes. Als fervente fan van Elvis Presley had hij speciaal die datum geprikt, want dat was de verjaardag van zijn idool. In de 25 jaar dat de twee bij elkaar bleven, kwamen er drie zonen. Om zich volledig met hun opvoeding bezig te houden, maakte mama een einde aan haar carrière als actrice. Cynthia Rhodes is onder meer te zien in de films ‘Xanadu’, ‘Staying Alive’, ‘Flashdance’ en ‘Dirty Dancing’. Je hoort het al aan de titels van die prenten, zij kreeg die rollen omdat ze goed kon dansen. Vandaar dat ze ook opdook in muziekvideo’s, zoals The Woman In You van Bee Gees, Don’t Mean Nothing van Richard Marx en het bekende Rosanna van Toto. Ik meen haar ook te herkennen in She’s A Beauty van The Tubes. Ik kan daar geen bevestiging voor vinden, maar de kans is heel groot, want in het begin van de jaren tachtig ging ze als danseres op tournee met die Amerikaanse band. Zo traden ze in april 1981 samen op in een concert dat volledig werd uitgezonden door ‘Musikladen’, het Duitse televisieprogramma waar ik veel herinneringen aan heb. Het werd een theatrale show vol kostuumwisselingen, waarbij zij in een badpak en zanger Fee Waybill in een zwembroek in een kinderbadje eindigden. Kort voor Animotion splitte, sloot Cynthia Rhodes aan bij die popgroep. Zo komt het dat ze te horen is op het hitje Room To Move, wat overigens helemaal niets te maken heeft met de gelijknamige song van John Mayall.

JukeMarx.jpgRichard Marx kreeg muziek met de paplepel binnen. Zijn vader schreef jingles voor televisiereclame en hij mocht al als kind meezingen. Op zijn zeventiende nam Lionel Richie hem onder zijn vleugels. Hij verzorgde de backing vocals voor verschillende hits van Richie voor hij in 1987 zijn debuut als soloartiest uitbracht. In een periode dat hij zijn Cynthia voor lange tijd moest missen omdat ze voor filmopnamen in Zuid-Afrika verbleef, schreef hij haar een liefdesbrief op muziek. “De song kwam recht uit mijn hart”, heeft hij eens gezegd in een kranteninterview, “hij was dan ook in een mum van tijd geschreven.” Van skypen of mailen was nog geen sprake, dus maakte hij een opname en verzond die per schip. Het was nooit de bedoeling de compositie ook uit te brengen. Vrienden van hem drongen er wel op aan. Uiteindelijk stemde hij in om het lied aan te bieden aan Barbra Streisand. Zij vond de melodie heel geslaagd, maar eiste een andere tekst. “Ik ga niet zingen dat ik op iemand zit te wachten, ik wacht op niemand”, zou ze hebben gezegd. Dus zette hij het maar zelf op plaat en zo werd het – in het jaar van zijn huwelijk – zijn grootste hit: Right Here Waiting. Ook bij ons deed de single het goed. Hij haalde de derde plaats in de Ultratop. Op de Britse site van Spotify was het vorig jaar nog de meeste gestreamde romantische song op Valentijnsdag.

 

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be