05-01-18

Vrijdag 5 januari 2018

The Beat Goes On

Sonny & Cher

 

KIJK ONS EENS JukeBeat.jpg

Vandaag twintig jaar geleden overleed Sonny Bono nadat hij bij het skiën tegen een boom botste. Hij was nochtans heel ervaren op de latten. Tijdens de begrafenisplechtigheid zong zijn ex Cher hun hit The Beat Goes On. Die singletitel staat trouwens op zijn grafsteen gebeiteld.

Hij was van Italiaanse afkomst en heette eigenlijk Salvatore Bono. Haar echte naam Cherilyn Sarkisian bewijst haar Armeense roots. De twee leerden elkaar kennen toen ze in de Gold Star Studios van de vermaarde producer Phil Spector werkten. Zij werd ingehuurd als achtergrondzangeres en is onder meer te horen op typische ‘Wall of Sound’-producties van Spector zoals Be My Baby van The Ronettes en You’ve Lost That Loving Feeling van The Righteous Brothers. Hij stond ook af en toe voor de microfoon, maar trad meer op als producer en songschrijver. Zo is hij de auteur van Things You Do To Me van Sam Cooke, She Said Yeah van The Rolling Stones en het vaak gecoverde Needles And Pins, origineel van Jackie DeShannon.

jukeSonny.jpgNa een mislukte lancering onder de pseudoniemen Caesar and Cleo boekte het duo snel daarna succes als Sonny & Cher. In de loop van 1965 haalden liefst vijf songs van hen de top-20 van de Amerikaanse hitparade. Ze staan allemaal op het debuutalbum Look At Us. Hun meest bekende nummer uit die tijd is I Got You Babe. Nochtans deed die single het hier minder goed dan de latere plaatjes Sing C’est La Vie en Little Man, die allebei nummer 1 werden in België. Opmerkelijk is dat Cher ondertussen ook een solocarrière uitbouwde, onder meer met hits als Bang Bang, trouwens ook een compositie van haar echtgenoot.

Sonny en Cher waren van 1964 tot 1975 getrouwd. Dat zij de scheiding goed had verwerkt, bleek tijdens haar toespraak op zijn begrafenis, toen ze tussen haar tranen door hem ‘the most unforgettable character I’ve ever met’ noemde. Datzelfde jaar bracht ze haar 23ste album uit: Believe, met de gelijknamige discohit. In het cd-boekje liet ze ‘In memory of Son’ afdrukken.

Terwijl zijn ex succes boekte als actrice en zangeres, stapte Sonny Bono in de politiek. Vier jaar was hij burgemeester van Palm Springs en in 1994 won hij voor de Republikeinen een zitje in het Huis van Afgevaardigden. Daar was hij de drijvende kracht achter een wetswijziging die de termijn van verschuldigde auteursrechten met twintig jaar verlengde. Deze regulering wordt de ‘Sonny Bono Act’ genoemd.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

04-01-18

Donderdag 4 januari 2018

El Paso

Marty Robbins

 

JukePaso.jpgOP DE GRENS

Op deze dag in 1960 stond El Paso van Marty Robbins op de eerste plaats in de Amerikaanse hitparade. Niet alleen in de countrylijst, maar ook in de algemene lijst. Het was een track uit zijn elpee Gunfighter Ballads And Trail Songs. Opmerkelijk was dat het plaatje meer dan vier minuten duurde, uitzonderlijk in die dagen. Volgens mensen die statistieken bijhouden, was dit de eerste nummer 1 met zo’n speelduur. Hier duurt het nog wat langer, maar dat is omdat ik bij voorkeur live uitvoeringen geef.

Marty Robbins schreef deze song toen hij met vrouw en kinderen door Texas reisde. Maar naar aloude countrytraditie verwerkte hij er wel drama in, van romantiek tot moord. Het leverde hem de allereerste Grammy voor country op.

In een poging het succes te verlengen, schreef Marty Robbins nog enkele sequals. In Faleena (From El Paso) heeft hij het over het Mexicaanse meisje dat hij eerder had opgevoerd. In El Paso City overvliegt hij de stad en denkt hij terug aan de oorspronkelijke song.

Voor wie dit allemaal té cowboy vindt: El Paso was een van de favoriete nummers van Grateful Dead, die het herhaaldelijk live uitvoerden en het op diverse albums zetten.

El Paso is een stad in het uiterste westen van Texas, aan de rivier Rio Grande, op de grens met Mexico. Waarom het plaatsje zo vaak wordt bezongen, is mij een raadsel, maar op een website die woorden terugvindt in liedjesteksten, zie ik maar liefst 4.210 verwijzingen naar El Paso. Om het met een Hoste-woordspeling te zeggen: daar pas ik voor. Ik weet al lang wat mijn lievelingsnummer in deze categorie is: El Paso van The Gourds. Ik kan je alleen maar aanraden alle plaatjes van die band te beluisteren.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

03-01-18

Woensdag 3 januari 2018

I’m Walkin’

Fats Domino

 

JukeFats.jpgOP WANDEL

Vandaag zestig jaar geleden nam Fats Domino de single I’m Walkin’ op. Hardnekkig is het gerucht dat hij de song schreef toen hij autopech had en te voet verder moest. Op internetforums wordt dit verhaal in twijfel getrokken. Iemand suggereert dat het wel bedacht zal zijn door de promotiedienst van de platenfirma. Aan de zanger zelf kunnen we het niet meer vragen. Hij overleed in oktober vorig jaar. Trouwens, hij heeft uiterst zelden interviews toegestaan en al helemaal nooit toelichting gegeven bij het ontstaan van zijn nummers. Ik behoor tot het kamp van de non-believers, vooral gebaseerd op het feit dat dat ‘walking’ uit de titel en de eerste zin van het refrein helemaal niets te maken heeft met de rest van de tekst, want het gaat over een man die recent zijn liefje kwijtspeelde en nu hoopt dat ze terugkomt. ‘I’m hopin’ that you come back to me’.

Zou I’m Walkin’ al tijdens een wandeling zijn geschreven, dan nam die maar weinig tijd in beslag. De single duurde slechts 2 minuten en 5 seconden. Een vierde van die speelduur werd dan nog ingenomen door een saxofoonsolo van Herbert Hardesty, die op veel Domino-platen te horen is. De volgens kenners moeilijk te spelen drumpartij is van de hand van Earl Palmer, een gerenommeerde studiomuzikant die niet alleen veel met Fats Domino speelde, maar onder meer ook met Little Richard.

Slechts enkele maanden na het origineel nam Ricky Nelson I’m Walkin’ op. Opmerkelijk genoeg stak hij Fats Domino voorbij in de Amerikaanse hitparade. Dat was niet de eerste keer dat dit hem overkwam. In 1955 bleef zijn Ain’t That A Shame steken op de tiende plaats, terwijl de blanke uitvoering van Pat Boone op nummer 1 eindigde.

 Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

 

 

 

 

02-01-18

Dinsdag 2 januari 2018

If It’s Tuesday, This Must Be Belgium

Bojoura

 

RONDREIS DOOR EUROPA JUkeBogoura.jpg

Op de eerste dinsdag van het nieuwe jaar hebben we het over If It’s Tuesday, This Must Be Belgium. De uitdrukking zal je bekender in de oren klinken dan het liedje van Nederpopzangeres Bojoura uit 1969. Het begon met een cartoon in het Amerikaanse magazine The New Yorker. De draak stekend met de hectische rondreizen door Europa, waarbij elke dag een andere bezienswaardigheid wordt bezocht, tekende Leonard Dove in 1957 een toeriste die van een bus stapt, twijfelend haar brochure openslaat en zegt: “Maar het is vandaag dinsdag, dan móet dit Siena zijn.” Toen CBS in 1965 een televisiedocumentaire over zo’n tour draaide, werd dat spotprentbijschrift als titel gebruikt, zij het aangepast tot: If I’s Tuesday, This Must Be Belgium. Vier jaar later werd dat ook de titel van een romantische komedie over dit reisfenomeen. De cast bestond uit acteurs die vooral bekendheid verwierven met televisieseries. In de namenlijst vinden we ook Patricia Routlegde, inmiddels wereldberoemd als Hyacinth Bucket in Schone Schijn. Opmerkelijk is dat veel bekend volk een cameo kreeg in de prent die in april 1969 de bioscopen haalde. Dat was het geval voor Sonja Doumen, Miss België op dat moment, maar ook voor toenmalige vedetten zoals Robert Vaughn, Joan Collins, Vittorio De Sico en Anita Ekberg. In de film is er ook zo’n gastrolletje weggelegd voor singer-songwriter Donovan. Tijdens een scène die een optreden in een jeugdherberg moet voorstellen, brengt hij het slaapverwekkende Lord Of The Reedy River. Donovan had ook de themanummer van de soundtrack geschreven, maar dat werd gezongen door J.P. Rags, een cult-folkie die met de elpee Scruffety een gegeerd collector’s item heeft afgeleverd. En het is die song waarmee Bojoura in de Nederlandse Top-40 belandde. Hier haalde ze de hitparade niet. Beginnend met een metaalachtig klinkende Spaanse gitaar is haar uitvoering sprankelender dan het originele gemompel. Op het paspoort van de Haagse hippieschone stond Raina van Melzen, met haar artiestennaam – Bulgaars voor pioenroos – verwees ze ongetwijfeld naar haar moeder, de Bulgaarse sopraan Dani Zonewa. Bojoura maakte plaatjes onder de vleugels van bekende beschermengelen uit de Nederpop, zoals Focus-drummer Hans Cleuver, met wie ze trouwde, Thijs van Leer en vooral George Kooymans van Golden Earring. Kooymans had zangles gekregen van Bojoura’s moeder.

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be

01-01-18

Maandag 1 januari 2018

Cool For Cats

Squeeze

 

MELK IS GOED VOOR ELK

Vandaag zestig jaar geleden werd de eerste aflevering uitgezonden van het Britse televisieprogramma ‘Cool For Cats’. Het wordt beschouwd als de eerste Europese tv-show met aandacht voor populaire muziek en gericht op een jong publiek. Er waren geen optredens te zien, er werden enkel plaatjes gedraaid, waarna die becommentarieerd werden. Net zoals later bij het Nederlandse ‘TopPop’ werd er wel af en toe een dansje opgevoerd door The Dougie Squire Dancers, onder wie de toen totaal onbekende Una Stubbs. Nu is zij een bekende actrice, te zien in onder meer de serie ‘Sherlock’. Oorspronkelijk duurde ‘Cool For Cats’ maar een kwartiertje, maar het succes was zo groot dat de zendtijd snel werd uitgebreid. Al gauw werd zelfs overgeschakeld op twee edities per week.

JukeCats.jpgHoewel er in de songtekst niet direct naar verwezen wordt, was het dit televisieprogramma dat de inspiratie leverde voor Cool For Cats, volgens de statistieken de grootste hit van Squeeze. Dat heeft co-auteur Chris Difford herhaaldelijk in interviews verteld. Ook ‘Sweeny’ komt ter sprake. Dat was een politiefeuilleton.

Cool For Cats was in 1979 de tweede single uit het gelijknamige tweede album van Squeeze. In die tijd was Jools Holland nog de toetsenist van de band. Altijd nam Glenn Tilbrook de zangpartij voor zijn rekening, Cool For Cats is de enige Squeeze-song waarop Chris Difford de lead vocals verzorgt. Nu ja, parlando is een betere omschrijving. Het was eigenlijk vooral ritmisch vertellen in een aangedikt cockneyaccent. Het klinkt alsof hij met zijn maten in de pub zit.

In 1992 werd Cool For Cats heruitgebracht en belandde de single opnieuw in de hitparade. De aanleiding voor de re-release was dat de song toen gebruikt werd in televisiereclame voor… melk.

 

Welkom aan de lezers die hier terechtkomen via www.internetgazet.be